|
Temas
Archivos
Enlaces
DEPORTES
MÚSICA
VARIOS
PERSONAL
|
Se muestran los artículos pertenecientes al tema PERSONAL.
Hoy es un día de esos tontos. En los que me siento baja, floja, triste, sin ganas de nada...
Y es que a veces mi cabeza no puede parar de dar vueltas y vueltas. De pensar y pensar, y me agobio.
Me agobio porque pienso en cosas que no me gustan, cosas que me hacen sentir mal, débil. Y odio esa sensación. No la soporto!!! Se que tan solo depende de mi cambiar de opinión y de sentimiento, pero a la misma vez, me cuesta una vida cambiar ese "chip". En fin...
Necesitaba desahogarme. Y al menos aquí, puedo hacerlo.
Cuando no se porque no podía acceder a mi propio blog. Si me descuido casi pasa más de un año... aiiissss!!!! Por lo visto, habían cambiado la dirección y no podía acceder desde otros sitios. A parte de que olvidaba la contra... si es que, soy un desastre. Pero ya estoy de nuevo aquí. Para continuar con mis ralladas mil. Para seguir escribiendo y expresando mis millones de sentimientos and pensamientos! =)
Pero tan solo decir que... SOY MUY FELIZ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Y es que cuando uno encuentra la horma de su zapato... =D
Madre mía como pasa el tiempo... Desde mi cumpleaños que no entraba por aquí, pero es que no se lo que pasa que cuando escribo la dirección me da error... y supongo que eso le debe pasar a todo el mundo, con lo cual, mucho me temo que este BLOG no lo lee ni Dios. Pero tampoco me importa mucho, pues casi nunca ha sido leído y yo he seguido escribiendo mis cosas. En fin... hoy tengo poco tiempo, pero volveré. Y no tardaré mucho.
Me encanta este blog sencillo... quizá porque fue el primero que he tenido y el que más ilusión me hizo en su día.
Hay mucho de mí en él.
Un beso.
Pues eso! Que como hoy es mi cumple... quiero pedir un regalito!
Bueno, uno no, tres! xDDD
No me importará que llegue con un día de retraso, así que pido: 1.- Que gane VaLe en Qtar!!!!!!!!!!!!!! xD 2.- Que gane el LLiSTa ante el Vic!!!! xD 3.- Que gane el BaRÇa al Madrid! xD Tampoco es tanto, no?! Y no son cosas imposibles así que...
Besitos a todos y mil gracias por todos los sms, llamadas y mail's que he recibido durante lo poco que llevamos de este maravilloso 9 de marzo!!!!!!!!!!!
aNToNioS... PEDAZO REGALOOOOOOOOOOO!!!!!! Os quieroooooooooooo!!!!!!!
Thank's!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  Hoy me quedo con unas palabras hermosas de una persona que tiene un gran corazón... unas frases que me han encantado, así que: " ... no puedo dejar de creer en una parte del sol, en la sensación de un aire suave que te acaricia la cara, en esa vida que tanto me da cada día, en definitiva, en esos sueños que hacen que me mueva cada día al levantarme... y a eso no estoy dispuesto a renunciar..." Tan solo así espero que sea, y que no dejes jamás de creer en ello. ¡¡¡¡¡GRACIAS!!!!! A veces la distancia nos separa de nuestros seres queridos... ...y no me refiero precisamente a la distancia de sentimientos, si no a la de kilómetros. Muchos o pocos! Que más da!!! Por H o por B no puedes estar todo lo que quisieras con esas personas que forman parte de tu vida, que anhelas, que ansias ver y de las que necesitas disfrutar, compartir... con las que necesitas llorar o reír.
A veces simplemente necesitas un abrazo o tan solo una mirada cargada de complicidad...
Sueños compartidos. Ilusiones vividas. Momentos luchados. Instantes únicos.
Una mirada en la misma dirección.
Armonía, ilusión, tranquilidad, diversión, relax, juerga, alegría, cachondeo, aventuras, dolor, penas, abrazos, caricias, pasear, jugar, bailar, besos, rabia, miradas, cariño, dulzura...
ECHO DE MENOS tu borderia, el llamarme fea o loca constantemente, el burlarte de mi, el quererme, el sentir tu voz más a menudo, el que me eches broncas, el que sonrías con complicidad, el que vengas a verme a mis campeonatos o cualquiera de "mis aventuras", el que me apoyes como si de ti dependiera mi vida, que te enfades porque hago ver que no te hago caso, que te rías de mis chorradas, que vengas a mi casa a comer o cenar, que nos escapemos en mitad de una juerga simplemente porque no nos apetece estar más ahí, el llevarte a cualquier lugar a escondidas donde haga falta...
Te echo de menos a ti. Echo de menos a ese ser que es parte de ti. Ese ser al que tanto quiero y adoro y que tan poco disfruto.
Tan solo le pido a Dios que aunque la distancia nos separe físicamente, jamás lo haga de corazón. Que me mantenga eternamente en tu pensamiento y que no dejes de quererme por como soy. Que jamás creas que no me importas o simplemente que nunca llegues a sentirte decepcionada por mi persona. Solo puedo decirte: TQ nena! Es un día de esos... Tristes, melancólicos, lluviosos, nostálgicos... Uno de esos que a mi tanto me gustan.
Seguiré soñando despierta.  Mi niña, tu querido DaViD me ha hecho llegar esta foto para que te diera una sorpresa! Me ha dicho que espera que pases un gran día, que lo disfrutes, y que no seas tonta... que que es eso de que "ya tienes 30"????? Que el tiene más que tu y está hecho un chaval! Que sigas apoyandoles y que no se olvidará nunca del día que fuiste a verlos a Cornellá al Centro Comercial! x’D
Me manda mil4 BeSoS para ti y que te diga que no cambies nunca! Que disfurtes del día a día y que por supuesto, no dejes de ir a verles! Que sin ti, sus fans no serían lo mismo! Ya sabes!
Ahhh! Y como posdata... fliparías! Me ha dicho que en breve harán un concierto ellos y ECDL para nosotras! Como regalo de tu cumpleaños!!!!!!!!!!!!!!
Y bueno... Volviendo a la realidad...
FELICIDADES MI NIÑAAAAAAAAAAAA! No podía pasar ni un segundo más sin dejarte mi pequeña felicitación y decirte que te quiero con locura! Que me siento afortunadísima de tener a una persona como tu a mi lado! Que sigas así, que tires pa’lante!!!!!!! Y que podamos disfrutar toda nuestra vida juntas! No dejes de sonreír porque tu risa, es un tesoro!!!!!
GRACIAS por existir! Hay momentos en los que te sientes sola, momentos en los que estas con personas y simplemente quieres estar sola, instantes en las que te encuentras encerrada en tu cuarto y quieres estar... SOLA. Sin ver a nadie, sin escuchar a nadie... escuchar tan solo tu respiración y nada más.
A veces las cosas no son como nosotros queremos, como nosotros deseamos... no se puede tener todo en esta vida. Y a veces, momentaneamente, perdemos la ilusión por alguna cosa y nos hace decaer. Eso no debería suceder... jamás deberíamos perder las ilusiones.
Un simple pensamiento brota por mi mente... Amar!!!! ¿Tan dificil es? No creo que sea tan dificil, lo único que a veces nosotros mismos nos volvemos cada vez más duros con nuestra propia persona. Más exigentes... si tienes algo, siempre quieres más. Quieres mejorarlo. En ocasiones está mal visto porque parece que seas prepotente, egoista y mil cosas más; y en otras ocasiones es lo mejor que puedes hacer porque así demuestras que quieres mejorar, avanzar, sentirte realizada...
Si tienes a alguien al lado le encuentras mil y un defectos, te enfadas por chorradas y estupideces que si luego analizas tu mismo todavía hacen cabrearte más por caer en esa trampa de la idiotez, te molesta que se vaya con sus amigos, te enfadas si quiere ver un partido de fútbol o simplemente si un día le apetece estar con los colegas jugando a la play, o si no recoge las migas de pan que deja encima de la mesa...
Y si no lo tienes... hay momentos en que extrañas una mirada llena de complicidad, un abrazo, un beso... una simple caricia cargada de ternura o de pasión... o simplemente echas de menos reírte o llorar al lado de la persona a la que amas... o el poder enfadarte y llegar a la segunda fase, la mejor: el reconciliarte.
A veces me siento una niña, una niña tonta, una niña mimada y consentida... y en otros instantes soy una niña encerrada en su mundo, un mundo del que no puede salir, en el que se siente atrapada, en el que se siente insegura y segura a la misma vez... si! Contradictorio, es cierto! Pero así es.
¿Porque tenemos que perder las ilusiones? ¿Porque nos tenemos que sentir vacios? ¿Porque tenemos que sentir esa sensación de ahogo que solamente te consuela llorando encerrada en tu cuarto? ¿Porque hay personas tan hipócritas y falsas a nuestro lado intentando aparentar algo que no son?
Quiero cerrar los ojos y no pensar. Quiero cerrar los ojos y no ver nada. Quiero cerrar los ojos y sentir la soledad. Quiero cerrar los ojos y olvidarme de todo.
Quiero cerrar los ojos y al volver a abrirlos darme cuenta que estás "tú"... Hace tan solo unos días pude volver a disfrutar de ellos, junto a las personas más importantes que a día de hoy tengo a mi lado (aunque faltasteis dos ese día). La verdad es que fue un GRAN CONCIERTO, como todos los que ellos hacen. Son uno de los grupos más importantes del panorama musical español y parte de Latinoamérica. Y si están ahí en lo alto después de tanto tiempo, es por algo. Se lo han ganado a pulso, con su esfuerzo, con su sudor, con su paciencia, con sus locuras, con su alegría, con sus tonterías, con su carisma...
Los LOCOS son los mejores y sus letras están llenas de sentimientos. Cada una de ellas tiene algo que decirte, algo que transmitirte. Son GRANDES, muy grandes!!!!
Os pongo una de las canciones que más me dicen, una de las que hace tiempo salieron a la luz (es de su primer disco), una de esas canciones que la escuchas y te da que pensar, una de esas canciones que están llenas de sentimiento y que depende del estado de animo incluso te hacen llorar.
Y es que... ¿quien no ha tenido miedo alguna vez en su vida?
"Sientes miedo, miedo a confiar. Si no entregas, nunca llegarás. Tanto miedo, se apodera de tu cuerpo y te encerrarás.
Y si el miedo me coge y me mata Y si el miedo me arrastra hasta el sitio en que no quiero estar, Y si el miedo me engancha
Sólo te pido que nunca me dejes de hablar.
Y si el miedo me gana este pulso Y si el miedo me invita a mi sólo a jugar Y si el miedo me pide mi cuerpo
Doy la espalda y le digo no quiero jugar. No quiero jugar, ya no quiero jugar, no quiero jugar.
Sientes miedo, miedo a ser real A enfrentarte a la realidad. Mucho miedo es un mal final De tu vida, de tu libertad.
Y si el miedo me gana este pulso Y si el miedo me invita a mi sólo a jugar Y si el miedo me pide mi cuerpo
Doy la espalda y le digo no quiero jugar.
Y si el miedo me borra del cuento Y si el miedo, me encierra en la oscuridad. Y si el miedo me quiere en su fuego
Doy la espalda y le digo no quiero jugar.
Y si el miedo me gana este pulso Y si el miedo me invita a mi sólo a jugar Y si el miedo me pide mi cuerpo
Doy la espalda y le digo no quiero jugar.
Y si el miedo me borra del cuento Y si el miedo, me encierra en la oscuridad Y si el miedo me quiere en su fuego
Doy la espalda y le digo no quiero jugar. No quiero jugar, yo ya no quiero jugar."
(ECDL)
GRACIAS a los que me acompañasteis este día! ¡¿Sabéis que OS QUIERO con locura?! Mientras estéis a mi lado, no tendré miedo a jugar; así que os pido: No me dejéis sola. Os quiero!!! Hace poco leí unas frases que me dieron que pensar... pues muchas veces pienso y siento así:
"De vez en vez hago un alto en la ruta, miro atrás y pienso... tan lejos, tan cerca... me alejo de tí pero no te vas, siempre permaneces en el mismo sendero, avanzo y son tus huellas las que piso.
Tu nombre es la estrella que me guía. ¿A donde voy que no te necesite?
Mis sueños son tu imagen, todo lo eres, todo lo llenas y aun así no termino de encontrarte". Tu sabes lo GRANDE que me siento de tenerte a mi lado? Sabes lo importante que llegas a ser en mi vida? Adoro esa mirada cargada de ilusión a pesar de que tu corazón está destrozado. Adoro esas ganas de vivir a pesar de tu mal momento. Adoro tenerte cerca mío.
Tal como eres! Con lo bueno y lo malo. Esperaré el tiempo que sea necesario para volver a sonreír juntas. Para que dejes de consumirte en tí misma y esa alegría vuelva a salir por los poros de tu piel a todas horas. A cada instante, a cada minuto... cada segundo! No me importa esperar eternamente mientras pueda esperarlo contigo.
Te comprendo, te entiendo... soy tu otra mitad. Y quizá por saber como eres y saber que eres mi otro yo, no sabría vivir sin ti. Si tu eres feliz, yo lo soy. Si tu estás triste, yo lo estoy. Si tu corazón llora, el mío le sigue. Si tu sonrisa brota de tu cara, la mía también se ilumina. Eres grande mi niña.
No se si en el mundo existe una amistad más bonita y hermosa que la nuestra... pero si se que esto que nosotros tenemos a día de hoy es dificil de encontrar en un mundo cargado de mentiras e hipocresía.
Aunque el tiempo pase, nosotros estaremos juntos eternamente. Os adoro!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Después de tanto tiempo, vuelve a aparecer. Es entonces cuando te das cuenta que han pasado demasiadas cosas y que ya nada volvería a ser igual. Es cuando descubres que eres diferente y no podrías compartir según que cosas... que no permitirías volver a lo de antes y ser diferente. Es cuando no quieres dejarte llevar por nada y por nadie. Si no ser tu misma y seguir disfrutando de como eres. Después de tanto tiempo, no significa nada. Quizá un hermoso y a la vez un triste recuerdo y un pasado dolor que ya no existe. Fue desapareciendo día a día al igual que el amor que un día pude sentir. Su cobardía y su egocentrismo me hicieron ver la realidad. Después de tanto tiempo, una mirada. Tan solo necesitaba una para dejarte del todo atrás, una sola ha bastado para darme cuenta que no eres lo que yo quería. No necesito nada más, soy feliz por no tenerte. Soy feliz por ser diferente, soy feliz por ser como soy. Y al fin de cuentas, miro atras y descubro que quien salió ganando, FUI YO.  ¿Alguna vez habéis escuchado eso de que todo el mundo tiene un alma gemela en algún rincón del universo? Pues la mía estaba más cerca de lo que me pensaba. ¡ ¡ ¡ F E L I C I D A D E S N I Ñ A ! ! ! T.Q.T. ¡Pasión! Sentimientos eternos... ¡Pasión! Reencuentros... ¡Pasión! Dulces momentos... A veces desearía poder vivir sin... pero no puedo... ¡tampoco quiero!. Me encanta adorarlo, siento que lo necesito cada día más... año tras año necesito más estar en contacto, es parte del aire que respiro. Es la alegría de mi alma. En cualquier lugar que vaya va conmigo, en las paredes de mi habitación, colgado a mi cuello, cuando cierro los ojos y "sueño", cuando duermo, cuando me doy cuenta de lo que estoy viendo delante de mi, cuando escucho una canción... Una fotografía. Un pensamiento... lo devuelve una y otra vez. Me enseña el camino de lo más bello y hermoso. Me muestra su fuerza y energía, su pureza y belleza. Algo que muchos tratan de empañar y oscurecer pero jamás conseguirán. Vuelvo... y con más fuerzas. Con ilusión! Con sentimiento!!! Con cariño... motivada! ¿Porque? Porque alguien me está enseñando de nuevo el mejor camino, a demostrarme que no soy la única persona que piensa así, que siente así... algo que pensé que ya no existía... algo que dejé atrás hace años. Y gracias a él y a quien comparte conmigo esta pasión vuelvo a tener fé. Vuelvo a soñar...
Fallar... ¡constantemente! Despedidas... Cariño... ¡siempre! Fracasos... Ilusiones.... ¡Perdidas! Esperanza... Derrotas... ¡Lo dudo! Pensamientos... Amistad... es eterna si es correspondida.
A veces no podemos sentir como sienten otros, a veces no podemos corresponder con el mismo amor que otros no tienen, a veces ese amor es muy diferente... ojalá pudieramos decidir a quien querer y a quien no. A quien amar y a quien no. A quien desear y a quien no... seguramente todo sería mucho más fácil. Sería todo más como nosotros queremos... pero quizá, sería todo demasiado fácil o demasiado falso.
Quizá sea hielo en algunos sentidos, y quizá pura pasión en otros... eso es algo que tampoco depende de mi, si no de mi forma de ser, de lo que siente mi corazón en cada instante. Creo que jamás te he engañado, que sabes perfectamente como soy, como pienso y como siento.
Quizá me arrepienta de no haber sabido estar cuando debía, de no haber viajado cuando debía, de no haber llamado cuando debía, de no... pero, ¿a caso el arrepentimiento serviría de algo? No se puede volver atrás, no se pueden cambiar las cosas pasadas, no se puede sonreír cuando el alma, el corazón y la mente lloran. No se puede desear cuando no se siente.
Te quiero, claro que si (a mi manera). Quizá no como desearías... quizá no como quisieras, quizá no como debiera pero... es algo que yo no puedo decidir.
A ti si, a ti no. Estaría bien poder hacerlo... poder elegir.... Pero reitero que es algo que no depende de nosotros mismos.
El ADIOS solo depende de dos partes, solamente sucede cuando alguien no quiere volver a saber nada más de nadie. Cuando prefiere no tener nada de nada...
NO puedo evitar una despedida cuando el principal que lo desea eres tu. No puedo pedir una segunda (o decimo-octava) oportunidad cuando no la quieres. No puedo sentir que estás ahí, porque sabemos que no es así. No puedo pedirte perdón, porque ni tan si quiera lo quieres. No puedo decirte lo siento porque no lo crees. Y... de que serviría? De nada.
Tan solo una última cosa, sabes que a pesar de todo, a pesar de las diferencias, a pesar de lo que sea... sigo ahí. Quizá no como quisieras, quizá no como debiera, quizá no como desearías pero...
El ADIOS jamás se lo daré a nadie. Ni tan si quiera a los que se van sin su propia voluntad, ni si quiera a los que me consideren su enemiga, ni si quiera a los que me deseen lo peor, ni si quiera a los que me hagan daño, ni si quiera a los que me tengan indiferencia...
Siempre te he deseado lo mejor y lo seguiré deseando... yo tan solo te "digo" un HASTA LUEGO (o hasta que tu quieras...)
Sueños... Soñar... que bonito.... ¡¡ a veces !! Miedo... Tristeza... Melancolía... Sueños rotos. Vivir... ... toda una incognita. Ojalá pudiésemos parar el tiempo. Ojalá pudiésemos deterlo... Ojalá pudiésemos volver atrás. Sentimientos. Nostalgia. Dolor. Sueños... Sueños rotos... Fuerza. Rabia. Indiferencia. Impotencia. Quiero verte... Quiero olvidar... Quiero sentir... Despertar... (y te das cuenta que es así la realidad) ¡¡¡ Cruel !!! Sueños rotos... ... Que os puedo contar... este ha sido un GRAN fin de semana para mí. El sábado pude disfrutar de una de mis mejores amigas y de su/mi pequeñaja! Que ganas tenía de verla y que bonita está! Mientras menos la veo, más cuenta me doy que me pierdo todo lo hermoso de su crecimiento. Me doy cuenta que necesito verla mucho más y disfrutar cada segundo (o mejor dicho, cada milésima) que puedo de vez en cuando. Me doy cuenta que no las veo todo lo que desearía y todo lo que necesito, pero a veces es imposible poder ir, otras veces no es tan imposible y otras simplemente no me movería de allí. En fin, que he disfrutado como una loca ese ratito con ellas, charlando, compartiendo momentos, comprando... quiero repetir, ya, yaaaa, ya!!!!!!!!!!!!! Os quiero!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! (NuRia and SaMaRA) Pues si... estoy que no quepo en mi misma... con unos nervios brutales! Es el gran día! Al fin voy hacer realidad uno de mis sueños... y yo aun sigo sin creermelo! Cuando esté visualizando ese arte sobre el hielo necesitaré que me pellizquen para comprobar que es cierto... porque lo que es ahora mismo, no me lo creo! Desde que lo vi por primera vez patinar, desee verlo en directo. Pero remotamente se me pasaba por la cabeza poder ir algún campeonato ya que los más cercanos son en algun rincon de Europa o fuera y es algo que tenía impensable! Plushenko ante mi!!!!!! Verlo en directo! De carne y hueso... No puede ser! Pero no, gracias a no se que! Bueno si, a ZARAGOZA!!! A personas que han pensado en gente como nosotros que adoramos este deporte y que han querido traernos un poquito de esa elegancia y de tantas cosas que se esconden detrás de los mejores patinadores de hielo de todos los tiempos. Mencion especial para los que más ganas tengo de ver: - EVGENI PLUSHENKO. - IRINA STULUSKAYA. - MARINA ANISSINA Y GWENDAL PEIZERAT. - JOHNNY WEIR. - TATIANA TOTMIANINA Y MAXIM MARININ. - VIKTOR PETRENKO. En fin, seguro que será un gran día. De esos que jamás borrare de mi cabeza y mucho menos de mi corazón. Se que va a ser un día GRANDE. Un día que perdurará a pesar de todo. Pues no todos los días podemos disfrutar de lo que más nos gusta en esta vida, y para mí, ha llegado uno de esos momentos que se apoderará de mi. Estoy deseando dormir y abrir los ojos y darme cuenta que es 28 de febrero. Que a las 15.30h estaré de camino a Zaragoza! De saber que en una hora y poco estaré buscando el Hotel donde dejar las maletas y en poco después estaré buscando a LaU y a LoR y al resto de mis compañeros de viaje. Todos los del foro que disfrutamos hablando, comentando, discutiendo (pero siempre de bueno rollo) de algo que nos une: el PATINAJE ARTISTICO. Y yo que jamás imagine poder ver a Marina & Gwendal en directo... pues como lo iba a pensar si se retiraron en las Olimpiadas de 2002 con ese ORO que dificilmente podremos olvidar!!!!!!!!!!!!!!!!!!! IMPRESIONANTE!!! Voy a ver a la mejor pareja de danza de todos los tiempos! Y estoy segura de que serán la mejor pareja de danza de por vida! No se... estoy super emocionada, super nerviosa, super histérica... millones de sentimientos... infinitas hormiguitas por el estomago que no paran de arriba a abajo... que ganas por Dios! Que ilusión!!! Que fuerteeeeeeeeeee!!! Pues eso... creo que por hoy ya está bien de emociones fuertes, así que mañana si que serán EMOCIONES FUERTES!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! VIVA ZARAGOZAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!! ... Se acerca el día... este si que sí! Dudo mucho que vuelva otro temporal y volvamos a retrasarlo... sinceramente lo dudo. Es más, no habría posibilidad alguna de cancelar.... y yo... Continuo en este estado de "incertidumbre", en este estado de querer y no poder... duele! Se que duele... lo noto, lo tengo constantemente, ahí, en lo más profundo de mi corazón. Por eso aun estoy, aquí, esperando... deseando... soñando... | | - Un día de la semana: Viernes tarde/noche.
- Un mes: Agosto
- Un año: 2002, un antes y un después.
- Una peícula: Dirty Dancing.
- Un libro: El príncipe destronado de Miguel Delibes.
- Una planta: las de mi madre.
- Una palabra: Te quiero.
- Un animal: perro/gato.
- Un número: 9.
- Un color: azul y negro
- Un dibujo animado: miky mouse y mini patinando
- Una cualidad: sinceridad.
- Un fenómeno natural: la lluvia.
- Una caricia: con cariño.
- Una canción: ¿lo ves?
- Un momento de tu vida: todos y cada uno de los compartidos con mi familia y amigos.
- Un defecto: cabezota.
- Una bebida: agua.
- Una ciudad: Lleida.
- Un lugar de descanso: la playa en verano.
- Un momento del día: la noche.
- Un monumento: La Seu Vella.
- Un sueño: volver a patinar.
- Una nostalgia: RICHI.
- Una prenda de vestir: la ropa interior.
- Un planeta: la tierra.
- Un lugar donde llorar: donde nadie me vea.
- Un país: Luxemburgo.
- Algo que odies: las mentiras.
- Un deporte: el patinaje.
- Una afición: las fotos.
- Una pasión: Valentino Rossi.
- Un trofeo: poder vivir cada instante.
- Un club: Lleida Llista Blava.
- Un dolor: La decepción.
- Un instrumento musical: el piano.
- Una fruta: la naranja.
- Un idioma: castellano.
- Una parte del cuerpo: los ojos.
- Una asignatura: educación física.
- Una flor: una rosa azul o blanca.
- Un verbo: soñar.
- Una estación: verano.
- Una serie: Los Serrano.
- Un cantante: Alejandro Sanz.
- Un grupo: ECDL.
- Un perfume: Ralph Lauren.
- Un valor: la amistad.
- Una frase: "Dicen que el tiempo y el olvido, son como hermanos gemelos, que vas echando de más lo que un día echaste de menos"
- Una esperanza: la felicidad.
... |
Cuando una persona tiene la suerte de estar bien rodeada... pues así me siento yo. Afortunada de tener buenos amigos. Personas que me hacen pasar un buen rato, personas que me hacen reír, personas que me hacen sentir "importante"... No tengo mucho que decir, tan solo dar las gracias por haberme "invitado" a pasarlo tan bien este pasado viernes. Y bueno, como no... por esa visitilla el sábado!!! Espero que hayan muchos más días así. Sois lo que no hay!!!!! Risas... cuantas risas! Buenos momentos! Sin duda. ¿CHUPITO? ... Tan solo añadir que este domingo, un domingo que tenía preparado para disfrutar y a la vez "agonizar", continuará durante una semana más... vuelve tocarme esperar, esperar una vez más... tan solo espero que os alcéis con el triunfo. Yo no podré estar ahí, no podré subir un escalón más, no podré seguir disfrutando... pero os apoyaré a pesar de todo. ...
Con mi corazón... Lo amo con mi corazón! Contínuamente está en mi alma, en mi mente... es algo en lo que no puedo dejar de pensar ni un solo instante. Algo que me hace ser feliz, que me hace sonreír... algo que crece y crece. Cada paso va a más... cada día mucho más. A medida que lo he ido descubriendo ha sido algo con una evolución infinita, que no tiene fin. Esté donde esté lo siento muy dentro de mi. No dejaré de soñar, no dejaré de pensar que lo conseguiré. Hay que valorar lo sencillo... hoy no me queda nada, no puedo perder más... creo que llegará un punto en el que todo se calmará y volverá. Necesito que confíen en mí... necesito regresar. Los desengaños son dolorosos, pero se superan. Y si se perdona, todo puede volver a brillar. Mírame! Sigo estando aquí... Seguiré esperando... esperando... ... Que bonito es esto de encontrar personas que piensan como tú... que sienten parecido. Que disfrutan con lo mismo. Que comparten aficiones, sentimientos, formas de penar... Me alegro una barbaridad cada día de toparme en mi camino con personas tan maravillosas. Personas que he tenido a lo largo de mi vida a mi lado y ni si quiera me he dado cuenta de que "son" como yo. Y otras, que me las voy encontrando y llego a sorprenderme más y más a medida que voy sabiendo más y más de cada una de ellas. Estos días estoy descubriendo a un ALMA GEMELA que me está dejando impresionada. Y tan solo espero que no sea algo "pasajero". Si no, algo para siempre. Una amistad bonita y duradera. Pues con todo lo que tenemos en común sería difícil perderla. Es más, creo que es algo que poco a poco y a medida que vayamos conociéndonos más y más irá en aumento. La cosa me trae buena espina... ¿sexto sentido? Quizá si. O quizá no! Vete a saber. La cuestión es que lo presiento y sé, que no voy a equivocarme. (Creo que no hacen falta nombres) :******* ...
 No se... no se que voy hacer.
Solo pensar que se acerca el día y yo voy a estar viéndolo desde la grada... sin sentir la libertad en medio de la pista, sin sentir el aire correr a medida que cojo velocidad, sin "disfrazarme" para seguir el son de la música, sin compartir miradas y sonrísas llenas de "cosas sin hablar", sin sentir los nervios de antes y después, sin sentir ni tan si quiera la ignorancia... sin... sin... sin. Esta vez, esos nervios serán diferentes. Esta vez, se que un nudo se adueñará de mi garganta. Esta vez, se que mi alma derramará lágrimas de sangre... Esta vez, mi sueño se quedará en nada. Esta vez, mis ilusiones desvanecerán. Esta vez, ya no me queda nada. ...
Res, simplement res.
Ja ho sabia, no feia falta una pregunta, doncs la resposta era clara. Hi ha persones que no saben valorar certes coses. A les quals no els importa gens ni mica el que pensis, el que sentis o el que puguis aportar a qualsevol cosa. Que més dóna. Simplement tenen ulls i cor per a elles mateixes. Pur egoisme. Rectificar és de savis. Demanar perdó en un moment concret ha de ser acceptat si es fa de cor, llavors... de que serveix el rancor? Aquest "ara te la retorno amb ganes!!". Aquest "ara seràs el teu la qual plori". Aquest odi, aquesta ràbia, aquest rancor. No ho entenc. Per més que m’esforço en intentar-lo, no puc. Potser per això vaig gaudir tant aquell dia, potser per això em sentia la persona més meravellosa del món, potser per això em sentia tan maca... perquè per fi algú creia en mi. Algú em veia amb ulls diferents, algú sabia valorar l’amor que li tinc, algú volia compartir amb mi aquest projecte per com sóc i no per com ho faig. No per ser una massa, no per ser una més, no per arribar al numero minim... si no, perquè sóc jo. Perquè veia alguna cosa en mi que altres persones no. Perquè realment vam ser el cervell d’aquella aventura tan meravellosa. Llàstima que no poguéssim continuar, però no totes les persones li posem la mateixa passió a les coses ni el mateix afecte, ni la mateixa il·lusió, ni les mateixes ganes... És difícil comprendre a totes les persones. No entenc perquè es va sentir tan malament si al cap i a la fi no li importava. Hi ha moltes coses que no puc comprendre. Potser m’equivoqui en la forma de fer-lo, però no en fer-lo. Doncs la veritat, crec que va ser el dia que realment em vaig sentir completa i vaig gaudir com mai. Em vaig oblidar de tot per un instant, tan sols escoltava la música, tan sols volia fer-lo tan bé com fos possible, tan sols pensava que podia, tan sols sentia que realment ho estava aprofitant a cada instant, sense por ha fer-lo malament, sense por a cagar-la, sense por a veure una cara d’indiferència a l’acabar... Sentiments que mai he pogut treure perquè no havia ningú a l’altre costat, perquè ningú m’escoltava. Perquè no servia... avui, veig que simplement era un núm. més. NO una persona que aporta afecte, que aporta optimisme a pesar d’ésser de les pitjors, que aporta cor (sobretot cor). Que posa l’ànima en cada projecte i una il·lusió infinita. Algú que a pesar de no sentir-se estimada, seguia al peu del canó... a pesar de les llàgrimes en certs moments, seguia aquí. Amb la qual podien contar per a tot, absolutament per a tot. Valoració: ZERO. Sensacions estranyes les d’avui. Sensacions de pena i tristesa abundants. De malenconia i de dolor per saber que alguns moments no tornaran. Ja no es que vaig fer... tan sols es que ho necessito com l’aire que respiro. Tan sols es que vull i no puc. Potser algun dia se m’obri altra porta com en el seu moment es va obrir. Lluny de les persones que jo volia compartir... potser això no succeeixi mai... o potser s’adonin que hi ha persones que tan sols volíem gaudir amb el que més estimem... sense fer mal a ningú, sense males intencions, sense sentiments dolents, sense mala fè. Del que si estic segura és d’una cosa. Que per molt bones que tingui, que per moltes persones que sorgeixin... cap d’elles posarà tant l’ànima i el cor como ho faig jo. Solamemt puc donar les gràcies a una sola persona de tot aquell passat. Per estar al meu costat malgrat tot, per escoltar-me a pesar que li semblés bé o no, per abans de res ser la meva amiga. Ets una gran persona, una gran dona i una gran mare. A part de les gràcies, solament puc dir-te una cosa més... tan sols una cosa més: T’ESTIMO GEMMA. Gràcies per tot!!! ...
¿Qué hacer cuando ves que delante de tus morros pasa una oportunidad? ¿Qué hacer cuando descubres que por una equivocación las cosas ahora no son como desearías? ¿Qué hacer cuando te mueres de ganas de volver? ¿Qué hacer cuando realmente te das cuenta que ya no puedes hacer nada más?
Que lo necesitas como el aire al respirar. Que te hace vivir y te llena de alegría. Que te sientes emocionalmente completa. Que lo disfrutas siempre como la primera vez. Preguntas y más preguntas. Ninguna respuesta. Ninguna solución... Simplemente, nada!!! Sabes que nada cambiará. Que tu oportunidad pasó una vez y ya no volverá. Que hay personas que se sienten traicionadas y jamás darán su brazo a torcer. Que no volverás a compartir esos momentos que tan bien te hacían... Es duro. Es difícil. Duele. Miras a tu al rededor y observas que otros si lo consiguen. Otros, pero tu no. Visualizas, das una ojeada y descubres personas nuevas y te das cuenta que tu turno pasó... que no te dirán: "¡Vuelve!" ... y simplemente dejas derramar las lagrimas. Tu corazón llora, tu nudo poco a poco se deshace porque se convierte en llanto. Tan solo te queda el recuerdo del tiempo que si pudiste disfrutar... de esos grandes momentos que fueron y te hicieron inmensamente feliz. Ahora ya solamente te queda mirar atrás y con nostalgia pensar que fue bonito mientras duró. Que por lo menos lo disfrutaste, lo aprovechaste, que cada instante lo viviste como el último, que fueron días felices, llenos de proyectos e ilusiones nuevas, de sonrísas, de alegrías. Hoy me he dado cuenta que mi momento pasó, que ya no volverá. Y es entonces cuando descubro que me siento vacía... que me falta algo, que lo necesito, que me inunda una gran tristeza de saber que quiero y no puedo. Y, ¿por qué? Porque hay personas que no saben perdonar, porque hay personas que no se dan cuenta de todo lo que significa para tí. Tan solo, una inmensa nostalgia... ...
 Con el otoño casi en el ocaso trayendo consigo el frío invierno, cobijando sin duda en su regazo la navidad que llega. Fechas de tristeza y melancolía nostalgia para los seres separados por alguna razón. Para otros son ternura y alegría, reencuentros esperados. Miradas llenas de ilusión. Que vuestros sueños se hagan realidad y la felicidad reine en vuestros hogares y en todo lo que gire a vuestro al rededor.
Y no os olvidéis que estéis donde estéis o esté donde esté: ¡ OS QUIERO !
Gracias por hacerme feliz!!!
¡¡¡Feliz Navidad y Prospero Año Nuevo 2006!!! ...
Arte, como todo lo que haces. Arte, como tu corazón. Arte, como todo lo que tocas. Arte, como tu ser. Quizá no sea la mejor manera de empezar, pero… a caso hay alguna regla que diga como se debe empezar a expresar sentimientos hacia una persona que quieres? Yo creo que no.
A mi solamente me queda darte las GRACIAS por estar siempre a mi lado (aunque quizá nos estemos 2 o 3 meses sin vernos para nada). El tiempo realmente no importa si sabes que puedes contar con personas que sinceramente valen la pena. Que más da que estén a millones de kilómetros de nosotros físicamente si espiritualmente siguen a nuestro lado. Un gran genio sin duda.
Para mí siempre seguirás siendo mi Jose. El que me hace disfrutar con cada palabra de su boca, con cada genialidad de su mente, con toda su grandeza, con toda su sabiduría… no creas que lo digo por quedar bien, pues si no lo sintiera así, simplemente me callaría y punto. No soy de las que dicen mentiras ni de las que esconden nada. Si la vida me ha enseñado algo es que hay que decir siempre la verdad y ser sincero con los que quieres porque si no lo eres, puedes hacerles mucho más daño.
No sabes cuanto te voy a echar de menos. Echaré de menos el “futuro” proyecto que teníamos en manos… jeje! Se que a ti también te hubiese encantado triunfar en ello. Pero como tu dices, “ya se sabe que uno no puede esperar que toda la gente tenga la misma pasión por algo”. Quizá no triunfamos como hubiésemos deseado en el grupo pero los dos sabemos que hemos abierto muchas fronteras a otros que jamás se imaginaron volverse a poner unos patines. Algunos que se murieron de envidia en el momento que nos vieron aparecer por la puerta, en el momento de salir a pista con la cabeza bien alta.
GRACIAS por darme el mejor momento de mi vida patinando. GRACIAS de verdad!!!! Jamás pensé poder disfrutar TANTO en una pista. Eso es algo que nada ni nadie jamás me va a poder quitar. Sabes donde estoy y donde estaré. Siempre aquí, al otro lado. Estés donde estés. Vayas donde vayas… cuenta conmigo.
Te quiero por como eres, por lo que me das sin pedir nada a cambio. Por enseñarme tantas cosas, por hacerme ver todo desde otro punto de vista, por disfrutar a través de tus ojos, por mostrarme “otros mundos”, por creer y confiar en mi.
GRACIAS por ser como eres. GRACIAS por hacerme soñar y… GRACIAS por cumplir muchos de mis sueños.
Tus frases, tus pensamientos, tu manera de ver la vida siempre me hacen pensar y recapacitar. Analizarlas es todo un reto. Mucha sabiduría en tu interior. Sigue siendo tu y continua brillando!!!! En fin, creo que podría decir tantas y tantas cosas… agradecerte TANTO… pero lo mejor… lo mejor es que a pesar de todo se que te tengo a mi lado.
Te quiero Jose.
... El tiempo... Tantos significados tiene el tiempo... Demasiado deprisa me pasa, y a medida que pasan los años... más y más.
Tantas cosas por hacer, tantos momentos por disfrutar... creo que intento aprovechar al máximo cada uno de ellos aunque a veces me resulte sumamente difícil o complicado. Aunque a veces me "ralle" o me cabree y crea que no tiro pa’ lante! Tiempo... en momentos me falta tiempo. Y en instantes, me sobra. Miras atrás y te das cuenta que has vivido infinitas de cosas, pero si miras a delante, te das cuenta que no has vivido nada. Tiempo... El que disfruto con los míos. El que vivo a diario en mi rutina... El que aprovecho cada vez que hago algo que me llena. El que detesto y odio cuando suceden cosas inesperadas, tristes o no muy buenas. El que desearía alargar en según que instantes... Tiempo... ¿Quien no ama y detesta el tiempo? ...
 El tiempo pasa, la vida pasa... todos seguimos haciendo y deshaciendo. Acertando y equivocándonos... continuamente, día a día. Deseando cosas que no podemos obtener. Algunas quizá, otras: jamás.
Nos pasamos muchos momentos de largo pensando en lo que habría podido ser y no fue, pero porque comerse la cabeza pensando en cosas así? Creo que hay que actuar, y si algo quieres, algo te cuesta. Las cosas no son fáciles y tenemos que "mojarnos" mucho por conseguir nuestros objetivos. Tenemos que luchar demasiado para satisfacernos y lamentablemente muchas veces se quedan a mitad de camino. Es una pena, pero es así. Días en los que nos sentimos las personas más felices en la faz de la tierra y días, en que no nos sentimos absolutamente nada. Que no nos queremos, que nos odiamos y que ni tan si quiera nos miramos al espejo por no vernos el rostro de amargados que llevamos. Todo esto son cosas que sin darnos cuenta "transferimos" a los que tenemos al lado. A los compañeros de trabajo, a las amistades, a los seres queridos... y ahí es cuando necesitas a uno de ellos, uno de los denominados OPTIMISTAS. Esos que te hacen "ver" de otra forma la vida. Esos que te enseñan que es verdad que no todo es de color de rosa pero que gracias a Dios podemos contar con vivirlo y con descubrir un día nuevo cada mañana. Que podemos visualizar el hermoso amanecer y podemos despedirnos del anochecer. Que en breves días podremos sentir el olor del frío cuando salimos de casa, que podemos quejarnos de porque hoy llueve o mañana hará niebla, que podemos ver a través de las ramas de los árboles ese rallo de luz que nos alegra la visión de la madre naturaleza, porque podemos jugar con nuestros seres queridos, pelearnos para luego reconciliarnos, ver crecer a nuestros niños.... ¿Os parece poco? A mí, a veces, sí! Pero si realmente para a pensar en todas estas cosas, si de repente reflexiono me doy cuenta que soy egoista de quejarme porque si. Todos podemos tener un mal día, todos podemos sufrir por amor o desamor, todos podemos llorar porque alguien nos dejó fisicamente aunque no emocionalmente, todos podemos esperar más de la vida, ser más ricos, ser más guapos, ser... ser.... ser... Que más da lo que tengámos materialmente, que más da el tiempo que vivamos si aprovechamos cada segundo de nuestras vidas, si luchamos por lo que amamos y por los que amamos... que más da si al final miramos atrás y nos damos cuenta que realmente somos afortunados. El dinero es verdad que ayuda a ser felices, simplemente porque compras casi todo lo que quieres porque hay cosas, que jamás se podrán comprar con dinero. Gracias a mis padres por traerme al mundo. Gracias a mi hermano por hacerme sentir que soy única y a mi cuñada por hacerle feliz. Gracias a mis Antonios por seguir a mi lado a pesar de todo. No sabéis cuanto os llego a querer! Gracias a Nuria por quererme a pesar de la distancia y por hacerme sentir tan especial (Samara...) Gracias a tod@s mis amig@s que son interminables y podría nombrar millones.... vosotros sabéis que os quiero y que os llevo en el corazón a pesar de que muchas veces no nos veámos. Gracias a todas las cosas que soy aficionada porque me hacen sentir constantemente viva. Gracias a la vida por darme una oportunidad cada mañana que amanece. ... Ahora mismo paso por uno de ellos... no veas como pueden cambiar las cosas en segundos, en minutos, por momentos... en fin. Que hacer cuando sientes que has fallado a alguien que quieres? A alguien que te quiere tanto como tu a ella?
Las dudas me invaden y no me dejan pensar.
Simplemente me queda intentar no cometer los mismos errores, intentar no volver a cagarla en lo mismo... momentos bajos. Instantes dificiles en los que no sabes que hacer, como actuar, que decir, que comentar... de nada sirve disculparse? Simplemente no lo se. Tan solo espero que acepte mis disculpas y que ciertas cosas intente comprenderlas. Otras, quizá, no tengan perdón. De todas formas, no olvides que TE QUIERO y quizá más de lo que te puedas imaginar. No soporto fallarte, no soporto que lo pases mal por mi culpa, no soporto que sigas así de triste... quiero que vuelva tu sonrisa. Y no solo a tu cara, si no a tu alma. Esa que hace meses se perdió... al igual que a la de muchos más... incluida yo. ...
 A veces, una canción puede llegar a ser tan parecida a uno mismo... darle tantos significados... a veces esas canciones, son nuestra realidad.
Frases como "dicen que el tiempo y el olvido son como hermanos gemelos. Que vas echando de más lo que un día echaste de menos" Las cosas poco a poco van sucediendo y de repente echamos la vista atrás y descubrimos que el tiempo pasa muy aprisa! Nos faltan muchas cosas por hacer, cosas por rectificar, momentos por vivir, muchas lágrimas por derramar y risas que compartir.
Dejo plasmada una canción que para mí, tiene un gran significado. Pues si hubiese sabido espresar mis sentimientos, la habría escrito igual pero para eso, estan ellos... para darme esos "estados de ánimo".
Dentro de mí.- Dentro de mí, dejará de existir lo que hacía que quisiera y no pensara sin tener preocupación. Dentro de mi llegarán a vivir mil problemas que me niegan que me cierran mi pequeños corazón. Sabes que es verdad, es tu realidad Ya no es tan sencilla, tu manera de actuar Sabes que es verdad, sabes quien te admira y quien te quiere de verdad. Porque dentro de mi quedan cosas que vi que me hicieron que cambiara y hoy no diera a cualquiera mi calor. Y es que dentro de mi queda algo que di qu eme cuesta cada día más mostrarlo y regalarlo porque sí. ECDL.-
Gracias LoKoS!!!
..... La veritat és que no sabia ben bé on classificar aquest article perquè per a mi està dintre de dos grans apartats: el personal (ja que m'entusiasma i em satisfà) o el d'esports (que al cap i a la fi és lo que és).
Estic super contenta i amb unes ganes tremendes d'iniciar de nou altra temporada més com entrenadora. Crec que és una de les coses més feliç em fan. Veure com uns nans aprenen a poc a poc i descobrir que de qui estan aprenent és de mi ! ! !
Fa una mica de temps em creia incapaç de fer algo així.
Tant de bo pugui arribar a transmetre'ls la passió i l'amro que tinc jo a aquest maravellós esport.
Déu vulgui que ells aprenguin a gaudir dels bons moments que poden arrivar a tenir i que no s'esfonsin en els dolents que puguin vindre.
Vull formar-los, ensenyar-los. I no solament el que és la modalitat, pues crec que gràcies a un esprot poden arribar a evitar amb el temps l'anar per mal camí. És una bona forma de responsabilitzar-se a llarg termini, de saber fins a on poden arribar, aprendre a superar-se a un mateix....
Té tantes coses que poden aprendre!!!
Solament espero tenir un poc de sort i seguir a aquest ritme.
Gràcies a Déu o al que vulgui que sigui, tinc el suport incondicional de grans persones i professionals en el seu treball que s'esforcen dia a dia buscant el millor per als nens de la seva vila sense mirar el beneficiar-se i omplir-se les butxaques (algo que avui en dia creia inexistent).
GRÁCIES LLINAS per confiar en mi ! ! !
...  A veces la vida se empeña en ponernos travas y más travas para superar. Juntos, todos juntos las lograremos. Llegará un día en el que todos unidos podremos disfrutar de buenos momentos, de felicidad, de alegría, de diversión, de amor compartido. Tan solo nos toca pasar por estos malos momentos y luchar por seguir juntos. De que sirven los enfados si no estuviesemos unidos? De nada. De que serviría tenerlo todo si no tuviesemos lo más importante? De nada. Si estamos juntos es porque nos queremos, porque compartimos muchas cosas, porque en la balanza, la buena supera infinitamente a la mala. Para lo bueno y para lo malo debemos seguir luchando contra las barreras que se empeña en ponernos la vida para así superarlas. Como dice el refrán: DESPUES DE LA TORMENTA, LLEGA LA CALMA!. Ahí seguiremos --> Contracorriente y contra lo que haga falta. OS QUIERO!! Gracias por estar ahí.  ¿Te he dicho que te quiero? te he contado que me muero, sin ti?! ¿Te he dicho que eres todo? -Que sin ti no encuentro el modo? Por ti!!! Por ti, he dejado atrás todo lo que fui, en ti he encontrado el lugar que tanto he perseguido… Quiero compartir tus sueños y saber que mañana seguirás amándome. Prometo que esto es cierto... te juro que no miento. Ya lo verás!!! Por ti he cambiado mi manera de vivir, en ti abrazo la paz que tanto he perseguido… Quiero descubrir tu piel cada mañana al amanecer… Quiero sentir tus besos cada noche al cerrar los ojos. Quiero encontrarte… Quiero compartir tus sueños. Quiero regalarte mil noches… Dime que nunca te irás de mi. Pues no puedo seguir sin ti. Perdida estoy... en ti, entre tus besos. Tu esclava soy, hundiéndome en tu cuerpo. No me encuentro si no estás, acércate a mí. Nunca te vayas de mí. No puedo estar sin ti. Solamente me importas tú. Quiero buscar la luz que me guíe por la oscuridad… Tú eres toda mi razón. Te llevo en mis sueños. Por tus besos… daría el mundo entero. Dame tu corazón, yo te ofrezco toda la pasión que hay en mi. Nostalgia me atrapa al ver que tu no estás… Déjame abrigar tu sed. Déjame acoger tu cuerpo. Déjame caminar junto a ti. Déjame vagar por tu piel. Déjame llenar tu sed. Tú amor es el que me hace vivir. Dame el calor de tus manos. Te encontraré en cualquier lugar que estés… El silencio cada noche… me muestra en todos mis sueños tus dulces besos. Me gusta estar rodeada de ti. Sentir tus brazos en mi piel. Poder oler tu pelo… A mi lado, duerme cada noche el deseo de tenerte. El deseo de quererte. Tengo tanta suerte!! De tenerte. No quiero que mis sueños naufraguen. Y lucharé por lograrlos. Vuelvo a soñar… y tu, estás ahí. En cada uno de ellos. Eres el dueño de mi realidad. Gracias por ser mi guía. ...  NO PUEDE SER que si hay alguien ahí arriba, como muchos de nosotros creemos, permita lo que permite. NO PUEDE SER que haya mala gente que siga tan tranquila, que continue haciendo daño, violando, matando, robando, distorsionando... NO PUEDE SER. NO PUEDE SER que alguien como tú, se vaya sin más. Sin poder despedirse de todos los que queremos, dejándo a una familia rota y destrozada. Dejando tantas cosas por hacer, tantas cosas por ver, tantas cosas por tocar, por difrutar... tantas sensaciones que se quedan en la nada. NO PUEDE SER cierto lo de estos últimos dos días. NO PUEDE SER. NO PUEDE SER tantas preguntas y ni una sola respuesta. NO PUEDE SER que te vayas sin más. Que nos dejes solos y que te vayas al más allá. NO PUEDE SER que Dios permita estas injusticias. NO PUEDE SER que el Señor se porte tan mal. Tú que siempre dices que tenemos que hacer el bien!!! El bien para qué?????? Si luego, te llevas a personas inocentes que nada malo han hecho en esta vida. Personas que tan solo intentan disfrutar de cada momento, personas que tan solo quieren compartir escenas con los que ama, personas que simplemente buscan la felicidad día a día. Que vamos hacer sin poder verle? Que vamos hacer sin poder escucharle? Sin poder sentirle? Sin poder acariciarle ni besarle? Sin poder reirnos? Sin poder enfadarnos y discutirnos? Sin poder abrazarnos??? Sin poder pasar minutos juntos? Sin poder sentir esa simple felicidad de estar el uno al lado del otro? Sin poder regañarnos? Sin poder.... Siempre que pasa algo así, tan solo ves números. Piensas: pobre familia, pobre gente... lo mal que lo estarán pasando... como se deben de sentir... destrozados... es lo peor que les puede pasar... que desgracia.... Pero de verdad... realmente... alguien puede saber todos esos sentimientos si no los vive de cerca? Si no ha sido un hermano al que adoras? Si no ha sido a un hijo (lo más importante que tienen nuestros padres, nosotros!), sin que haya sido un amigo, tu pareja, tu sobrino, tu nieto... Si fuera verdad que ahí arriba hay alguien que nos proteje, que tan solo quiere el bien para nosotros: NO PERMITIRÍA ESTO!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Hace mucho tiempo que deje de creer. Hace mucho tiempo que empecé a abrir los ojos y darme cuenta de la cruda realidad. Hace mucho tìempo que tan solo creo en mí y en mis principios. Hace mucho tiempo que dejé de creer que eras buenos y nos protegías. Hace mucho tiempo que se que no eres cierto... ni tú, ni todos los que las demás religiones se creen que fuistéis alguna vez de verdad o que creen que siempre habéis estado ahí. MENTIRA!!! Es todo, mentira. Una farsa que algún día, alguien inventó para que todo el mundo le creyera y le hiciese caso, pero yo, ya estoy cansada de escuchar tantas tonterías, de ver como el mundo entero cada vez va a peor, como el mundo entero cada vez se odia más y de ver como en el mundo entero pasan cosas que no deberían de pasar: como la de este sábado a las 7:32h. Ojalá tuviese palabras de apoyo. Ojalá supiese que decirles cuando les veo desvanecer de dolor. Ojalá pudiese devolverle la vida para que continuase viviendo su vida y pudiendo disfrutarla todos nosotros junto a él. Ya nada ni nadie nos lo va a devolver. Por más que nos quejemos, que lloremos, que berreemos, que nos lamentemos, que gritemos, que odiemos... ¿Quién? NADIE. Nada podemos hacer. IMPOTENCIA, que cruel sensación. Odio esa sensación y sin embargo, llevo dos puñeteros días que tan solo siento eso. IMPOTENCIA Y DOLOR. Ahora ya, tan solo nos queda llorar. Y seguir pensando en tí sin cesar.... sufrir esto todos juntos y unidos para así intentar llevarlo lo mejor posible. Esto es algo que jamás se nos va a poder borrar de nuestras mentes ni nuestros corazones. Es una pieza en el puzle de nuestras vidas que perdemos y es imposible recuperar. Seguiremos queriendote, llorandote, esperando que aparezcas por la puerta un día de estos y nos brindes con una de esas sonrisas que tan solo tú puedes darnos... seguiremos esperando que esto no sea cierto, seguiremos esperando despertar de esta pesadilla. Si ni yo misma aun me lo puedo creer!!! Que hago? Que les digo cuando me preguntan porqué? Alguien sabe que decir o hacer en esta situación??? Nadie!!! Impotencia absoluta. Nada de nada. Nada sirve, nada nos lo va a devolver. Ahora tan solo nos queda luchar juntos por salir adelante. Por luchar y luchar. Por nosotros mismos y por él. NUNCA TE OLVIDAREMOS RICHI.-  Que os puedo decír de aquellos maravillosos tiempos... aquellos días en los que tan solo buscabamos estar juntos y unidos para poder disfrutar de momentos. Aunque tan solo fueran momentos de esos en los que estás charrando, comentando cualquier chorrada por muy tonta que sea y de la que todos disfrutamos... Tan solo espero que esos días lleguen de nuevo. Que nos dejemos de tantas estupideces que tan solo nos lleva a más y más malos rollos. Antes estabamos todos juntos (algunos con y otros sin pareja) y eso, jamás ha sido un inconveniente. A veces tan solo eramos dos, otras tres o cuatro, y la mayoría de veces, estabamos todos juntos. Y si se apuntaba alguien más: mucho mejor!. Ahora ya no es así. Es normal que cada uno de nosotros tenga quizá algo más especial con otro (sea por el tiempo que nos conocemos, sea por la compatibilidad, sea por el roce, sea por las cosas en común, sea por lo que sea: que más da). La cuestión es que estemos en armonía todos con todos. Que nos defendamos ante todo y que sigamos unidos. Creo que lo más importante de un grupo de amigos, es compartir muchos momentos y saber exponer los pensamientos de cada uno sin ofender al resto. También sé, y os lo apuedo asegurar, que la AMISTADes lo más grande que podemos tener en esta vida. Y que l@s amig@s son una pieza clave en el puzle de nuestras vidas. Sin ell@s no seríamos nada. Pues para mí, vosotros, sois las personas que me hacen reír, con las que disfruto pasando buenos momentos y luego disfrutamos recordandolos. Sois con los que "discuto" pensamientos, con los que comentamos momentos... cosas... tantas y tantas cosas. Para mí, eso es lo importante. Pasar instantes que el tiempo se encarga de hacer inolvidables. ¿Os parece eso poco? ... Madre mía!!! 28 añitos ya, eh! jejejee.
Tan solo espero que este fin de semana sea uno de esos para no olvidar. Del que puedas disfrutar a tope. Sobre todo, rodeados de todos tus amigos (los que te queremos) y de tu mujer (como no!!).
Suerte la mía de haber podido compartir unos cuantos años(bastantes ya) vuestros cumpleaños. De haberlos disfrutado, celebrado... que guay! Ahora miro atrás y realmente me doy cuenta de cuanto hemos disfrutado juntos. Y espero, que siga así hasta el último día de nuestras vidas.
GRACIAS por compartir tantos momentos buenos (y malos) conmigo. Por estar siempre a mí lado y por hacerme sentir una persona importante en vuestras vidas.
Mario, hoy es tu día... disfrutalo. Vivelo y regalanos tantos buenos momentos... de esos que tan solo tú nos sabes hacer pasar. Ehhhhhhhhhhhhhh!!!
Desde aquí, solo me queda decirte que Te Quiero mucho. Y que deseo que cumplas 1000 más! jejejeje!!!
De tus dos mujeres y tus amigos! Que te queremos!!!!!!!!!! FELICIDADES!!!!!!! Petonets!!!
Ah!!! Queda pendiente el tirón de orejas! jajajajjaa
Cumpleañosss felizzzzz, Cumpleañoossss feliizzzzzz, Te deseeamooossss toodooossss, CUMPLEEAAAÑOOOOSSSS FEEEELIIIIZZZZZZZZZZZ!!!
Uuueeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!!!!!!!!!!!!!
... ¿A caso se puede sentir más felicidad todavía? Por un lado, una enorme alegría. Por otro... un poco de tristeza.
Que bonito es ver llegar una nueva vida. Una vida que sabes que es lo que ha unido definitivamente a dos personas que se aman a pesar de todo. A pesar de lo que la gente pueda pensar o decir. A pesar de las circunstancias... ahí se demuestra realmente cuando dos personas están predestinadas. En este caso, lo mejor acaba de llegar.
Tod@s estamos super ilusionados, emocionados, alegres, contentos... deseosos de poder conocerla. Y que pena la nuestra que para ese día aun nos queda bastante tiempo.
Tan solo espero y deseo que pase ya y muy pronto podamos verle la carita, poder besarla, poder tocarla... y sobre todo mirarla!!!
Que ilusión... Pena la mía de no saber describir todo lo que siento... me encantaría poder expresarme mucho mejor y transmitir todas estas sensaciones. Encontrar las palabras exactas... lo que sí puedo decir, que es algo tan, tan hermoso... que todos deberíamos sentir así.
Niñ@s... nuestra pequeñaya ha llegadooooooooooooooooooooooooo!!!!
Lloros de emoción, gritos de alegría, sentimientos a for de piel... el corazón late fuerte!!! No crezcas mucho... no te hagas muy grande... dejanos disfrutar del día a día... dejanos verte crecer, dejanos mirarte sin cesar.
Ufff... como pasa el tiempo. Ya han pasado bastantes meses... sin veros, sin abrazaros, sin besaros... pero no sin saber de vosotros, sin reirnos, sin estar tristes... pero todos sabemos que nos tenemos los unos a los otros.
Menos mal que cada vez falta mucho menos para el dulce reencuentro. Para poder disfrutar todos juntos de vosotros y de vuestro fruto.
OS QUEREMOS!!!!!!!!!!!!!!!!!
Nuestra princesa ya ha llegado!!!!!!!!!!!!!!!!!!
...  Que os puedo decir de este año??? Que me lo he pasado genial!!! Espero que el próximo año sea todavía mucho mejor! jejeje. Es sorprendente como pasa el tiempo... hace cuatro días veía semana santa a muchos meses vista, y sin darme cuenta, ya ha pasado y todo! Es increíble. Supongo que la vida pasa tan a prisa para los que disfrutamos. Os aseguro que es mucho mejor disfrutar de cada momento a tope, así, al cabo de los días realmente descubres muchas cosas buenas que te han sucedido. Quizá son pequeñas cosas, esas que no le das importancia... pero que a la hora de la verdad serían las primeras que echarías a faltar. Gracias a Dios hoy en día puedo decir que estoy orgullosa de estar tan bien rodeada. De tener a mi lado personas maravillosas que me quieren y a las que yo adoro. Tan solo espero y deseo con todo el corazón que esto siga así toda mi vida. Porque sin todas estas personillas... no se que haría. GRACIAS a tod@s vosot@s por hacerme disfrutar de vuestra compañía y estar siempre a mí lado. Aunque a veces os sorprendan según que cosas... no olvidéis que OS QUIERO MUCHÍSIMO!!!! Y que para mí, soys mi familia!!!!! Estos días que vienen aun van a ser mucho más importantes... una vida nueva va a ver la luz en muy pocos días y estoy deseosa por verle la carita y por poder abrazarla... uf!!! Que ganas tengo de verte niña!!! Si supieras cuanto te echo de menos... en fin! Se que ahí en la distancia sigues estando igual o más que antes. TQ!!!!!! Unos días y recibiré una llamada que me hará llorar de ilusión!!! Que emociónnnnnnnnnn por Diiiooossssssssss!!!! A lo dicho, que OS QUIERO y que espero estar TODA LA VIDA JUNTO A TOD@S VOSOTR@S!!! ...  Que os puedo decir... Tan solo daros las GRACIAS ETERNAS por acordaros de mí. Por todas esas llamadas, esos e-mail, esos sms que me han llenado de ilusiones, emociones, alegrías y tantas cosas bonitas. Me doy cuenta de las personas TAN maravillosas que tengo a mí lado. Tantas personas que me hacéis sentir " grande"... Gracias ANTONIOS, ISAAC, MAMA Y PAPA, XONI, PATRI, CUÑÁ, EVA Y JOSE, JUDITH Y JOSE, JENNI, ANABEL, PEPE, ESTHER, PEDRO, CARMEN, EDUARDO, JOSE, CARLA, MONTSE, EMY, TABATHA (Te quiero tanto mi pequeñaja), IRENE, MAX, NURIA B., DAVID, ANITA Y TONI, VANESA, CARME, JULIÁN, EVA C., GEMMA C., SUSANITA, MAMEN, EVA M., IVAN.... Madre mía... si podría dejar aquí un recital de mucho cuidado! No le puedo pedir mucho más a mí vida, porque con personas tan estupendas como vosotros... tengo lo mejor que se puede pedir. GRANDES AMIG@OS (de los mejores que nadie en este mundo se puede imaginar), la mejor FAMILY del MUNDO!!!!!!!!... si es que: SOY AFORTUNADA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Y bueno... a l@s que no me lo habéis podido decir por alguna razón y se que no os olvidáis de mí... os llevo en el corazón, en el alma y en el pensamiento. GRACIAS!!!!! ... "Voy a recorrer el universo y voy a hacerlo sólo por ti. Lo he pensado mucho y es cierto, no quiero cerrarme a ser feliz. Quiero curar mi soledad con la medicina que solamente tú me das. Pero desapareces y te vas. Y no sé qué puedo hacer, si contigo quiero estar.
Sólo queda tiempo para amarte y aprender a conformarme con lo que me quieras dar. Dime si hay manera de salvarme, avanzar y tropezarme y volver a comenzar.
Tengo frío y sed a todas horas, no sé qué va a ser de mí. No sé para qué quiero ropa, si luego no quiero salir. Nada va a parar mis sueños, sobre todo si te tengo.
Sólo tú lo tienes todo y ganas en cada juego. Hoy me he preguntado otra vez qué soy yo cuándo tu te vas y no he encontrado respuesta..."
...  ¿Qué puedo decirte que no sepas ya? Que TE QUIERO mucho y que tan solo espero y deseo que seas la persona más feliz del mundo!! Que te mereces lo mejor en esta vida y que tan solo espero, poder seguir disfrutando de tí todos los días de nuestras vidas. Gracias a tí he aprendido muchas cosas. Tu me has enseñado tanto... tantas cosas que agradecerte. Gracias por ser mi maestro, mi amigo y una persona, sin duda alguna, excepcional!. Gracias por cada momento compartido, por cada instante disfrutado, por todas esas noches largas y largas de charrera, por escucharme, por entenderme, por hablarme, por reñirme cuando me toca, por bromear, por ser como eres!!!!. Me conoces bien, sabes hacerme enfadar y al momento hacerme reír. Eres único en este mundo y para mí: lo más importante que tengo y tendré. Tantos recuerdos juntos... sigamos disfrutando de tantos momentos!!! Sigamos juntos siempre! No me dejes nunca de lado porque si no, jamás volveré a poder soñar. Nunca dejaré que nada me cambie. ¿Cuántos años más disfrutaremos juntos nuestros cumpleaños? ¿Cuántos momentos inolvidables nos quedan aun? Tan solo el destino tiene la respuesta. Te quiero feito!!!!!!!!!!!!M U C H I S I M A S F E L I C I D A D E S ! ! ! ! ! ... En fin...
Creo que la vida está para vivirla y para disfrutarla. Para NO dejarnos llevar por el mal estar, por el mal rollo o por la negatividad. Total? Solamente nos perjudica a nosotros mismos.
Es bueno rodearse de personas super positivas y alegres, esas que te contagian el buen humor, las risas, carcajadas e incluso esa luz en la mirada.
Al fin y al cabo, los que sufren, lo hacen solos. Así que... para que amargarse??? Vivir y disfrutar que la vida son dos días (se que suena a tópico pero realmente es así). Hacer las cosas que más os gustan, las que os llenan de satisfacción, las que os hacen ilusionaros, las que os alegran el día, cualquiera que valga la pena. Seguro que así, seréis mucho más felices.
Sonreir... sobre todo --> SONREIR.
... Bueno,
Cada día que se acerca os falta menos para poder disfrutar de millones de momentos con ella. Que envidia tengo (sana, pero envidia). No sabéis lo que me gustaría poder acompañaros en esta aventura. Me fastidia ser la única persona que va a faltar...
Simplemente espero y deseo de todo corazón que exprimáis cada instante, cada momento, cada segundo... lo váis a disfrutar muchísimo.
No os olvidéis de mí, plis!!!
Que ilusión... que guay!!! Que ganassssssssss!!! Si es que me imagino la cara que va a ponerrrrrr! jajajaja. Va a ser tremenda!!!! Buf! A lo dicho niñ@s, aprovecharlo muchísimo!!! Como si fuese cada día el último! Traeros millones de recuerdos en el alma, el corazón y la cabeza.
Ufff!!! Se me ponen los pelos de punta solo de imagiarme que le váis a tocar la pancha!!! Guuuaaaaauuuuuuu!! Ya veréis que sensación tan bonita! :)
En fin, pasarlo genial. Y no os olvidéis que OS QUIERO muchísimo a todos!!!!!!!!! Y que os voy a extrañar!!!! jejjejeje Darle millones de besitos a esos tres locos perdidos por el mundo! Y que les quiero mucho a ellos también! Y a esa cosita tan linda que pronto verá la luz del día... bua! Que emociónnnnnnnnn!!!! Ays nuestra SAMARA!!!! :)
Por cierto, no olvidéis en ningún momento que soys los mejores!!!!!!!!!!! MUUUAAAAAAAAAAKKKKKKSSSSSSSSSSSSSSSS!!!!
...  Sin duda alguna, este ha sido un gran año para mí. Aunque como todo en esta vida, sin un poco de amargura, quizá no sabemos valorar las cosas buenas que tenemos. He tenido un poco de todo, pero en definitiva, lo doy por POSITIVO totalmente. He seguido rodeada de las personas más maravillosas del mundo, tanto físicamente y en la distancia compartiendo muchos momentos, muchos lugares, muchos sueños, muchas ilusiones, muchas alegrías y también, como no, en los malos instantes. VIVIENDO MOMENTOS a tope!!!! - FEITO: eres lo MEJOR de mi vida!!!! TQQQ!!!!. Carol, TQ! :) Muuuaaahhhh!!! - ANTONIOS: Soys los mejores! :) GRANDES, Grandes, GRANDES!!!! - Nuria, Jenni, Anabel, Esther, Pep, Pedro --> Os quiero!!! Gracias por todos los momentos vividos!!! (Los que nos quedan aun, eh! Eh! EH!!). Us estimo MOlT! jejeje - PATINAJE: Grupo de Shows!!!! Cursillos de juez, monitora... uf!!! Un gran año!!! Temps de Glamour!!!!! Eh, JOSE!!!! Nuria, Eva, Miriam, Marina, Gemma, Meri, Mireia, Pepe (tb te cuento!! jejeje). La propera temporada: a per TOTESSSSSSS!!!. - Mientras duró: " *[º.º]* No dejéis de SOÑAR"... no lo haré!!!, pero... que dura es la realidad!. - Alejandro Sanz: Grammy Latino por "No es lo mismo", ganador de 3 premios amigo, 5 Grammys!!!! Concierto en Zaragoza!!! (Gracias Patri y Alex) Muuuaaaakkkk! Nuevo recopilatorio "Grandes Exitos 1991_2004". - Evgeni Plushenko: Subcampeon de Europa. - David Bisbal: BULERÍA!!!! Ole! En concierto... afuuuu!! - Xoni, Irene, Patri, Tania, Pedro, Julio, Rosita, Judith y Jose, Max, Robbie, Toni y Ana, Susana, ... GRACIASSSSSSSS. - FATIDICO 11M que jamás olvidaremos... NOOOOOOO +!!!!. - YAYA: Siempre conmigo! TQ!!!! :( - VALENTINO ROSSI: Siempre el mejor!!! GOOOOOOOOO!!!! Campeón del Mundo Mundial!! jijijiji. He descubierto que EXISTE Dios!!! Va en moto y lleva el número 46!!!!!! - Viajes: Madrid(Irene!!! Busta, CATS, ruta turistica...!!!), Jaen(TQ!!! SAMARAAAAAAA! :D ays!!!), Barcelona, Zaragoza(Uuuuooooo!!! No es lo mismo), Salou(que grandes momentos, juergas, risas... jajajja!!! Somos l@s mejores y el terrooorrrrr!), Murcia(Lodo, sales, risas!), Sevilla (Viaje en AVIÓN!!! Tablao flamenco, super hotel, paseos por Sevilla, el Rocio... que GUAY!!! MUCHAS GRACIAS!). - FORMULA UNO: en directo!!! ALONSOOOOOOO!!!! ueeee!!! Somos AZULES!!! :) - WONDER MODEL LOOK 2005!!! Genial!!!! - Aplec del Cargol: Gracias a todos los que nos hicisteis pasar grandes ratos!! Soys geniales! - NACIMIENTOS: Carla C., Carla M., Ian... - ECDL: peazo conciertoooo!! PATRI!!!!!!!!!!!!!!!! Son sueñooosss, que son de verdaaaddd!!! - JJOO Atenas. - LLEIDA LLISTA BLAVA: No m'oblido de vosoltres... us estimo petitones!. - Aitona: Patinatge!!! Els meus nens/es!!! En fin... tantas y tantas cosas... tantos y tantos momentos... un GRAN AÑO. A pesar de las "ausencias" que todos nosotros seguimos conservando en nuestras almas esperando reencontranos pronto, muy pronto. ETERNAS GRACIAS a todas las personas que me rodean y quiero. A todas esas personas que hacen que mi día a día sea mejor cada segundo que pasa. A todas estas personas con las que ESPEROy DESEOseguir compartiendo mil años más. Os quiero mucho!!!!!. ... Dentro de una semana superaremos un año más. Si se hace balance, seguro que sacamos cosas buenas y malas. El mío, gracias a Dios (y a pesar de algunas cosas con las que lo he pasado bastante mal) ha sido un buen año. Ojalá el próximo sea como este o mucho mejor.
Espero y deseo de todo corazón que todo el mundo pase unas felices fiestas y un Navidad genial. Y que el año que entra, 2005, sea mucho mejor que el que estamos a punto de dejar atrás.
GRACIAS a todas las personas que tengo a mi lado, que me hacen difrutar de la vida día a día. Seguiremos juntos 1000 años más. Eso solo depende de nosotros mismos.
Ser FELICES!!! Sonreír!!!! Y disfrutar!
Y bueno, esta noche... una noche muy diferente para mí. Pasaré mucha vergüenza pero, valdrá la pena. La experiencia valdrá la pena. Pedro, a por todas!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
WLM 2005 ! ! ! !
....  Creo que tod@s debemos aprender a disfrutar de cada momento que nos brinda la vida. Siempre rodeada de buenos y malos momentos... pues seguramente, ninguna persona sabría saborear los instantes buenos si no hubiesen los malos. A veces una frase, una carta, un escrito: te hace reflexionar y pensar muchas cosas. Agradezco a cada una de las personas que pasan por mi vida (conozca o no) y que gracias a ellos aprendo tanto. Cada uno te deja grabado en la piel y en el alma algo de ell@s. Aprendes de sus defectos y de sus virtudes. (Que bonito es APRENDER). Yo, simplemente intento DISFRUTAR del día a día. Aprovechar al máximo cada segundo como si fuera a ser el último. Así no arrepentirme nunca de no haberlo intentado, de no haber luchado, de no haber asistido, de no haber dicho... debemos luchar por lo que queremos y amamos. Debemos sonreír cuando alguien está triste para así transmitirselo. Hay muchas injusticias en esta vida en las que nosotr@s no podemos hacer absolutamente nada. Pero de esas, también se aprende (por desgracia). Desde aquí, quiero agradecer a cada una de las personas que pasan por mi vida, que han pasado, que pasarán y que por supuesto seguiré conservando de algún modo u otro. GRACIAS a todos ellos por enseñarme tantas y tantas cosas. Por hacerme reír o llorar. Por hacerme sentir mil sensaciones distintas. Por darme animos y desanimos... Por quererme a cambio de nada. Por reñirme cuando me lo merezco... Por ilusionarse por algo con lo que se disfruta. Por cada pequeño detalle por muy insignificante que parezca... Por las confesiones y los secretos. Por seguir levantando cabeza y con orgullo... A tod@s los que me demuestran que la vida no es de color de rosa y a todos los que intentan que sí lo sea. A tod@s los que leeis mi blog y escribís en el (y a los que no). A tod@s los que luchamos por algo en común y seguimos SOÑANDO. A tod@s y cada un@ de ell@s porque realmente me doy cuenta de lo MUCHO QUE HE APRENDIDO. Que haría yo sin todos ellos?????????????. Sigamos SOÑANDO. Sigamos viviendo.. Sigamos disfrutando... Pero sobre todo --> Seamos realistas (la vida es dura, pero podemos endulzarla). ... Hace días que no escribo... primero porque este chisme no es que me vaya muy bien. Segundo porque tampoco he podido disponer de todo el tiempo que hubiese deseado para su dedicación. Pero en BREVE, me pondré al día y mis noticias seguirán.
Probablemente no tenga mucho seguimiento, pero no me importa. Es como una especie de desahogo. Me gusta escribir y me gusta poner las cosas que me agradan. Así que aquí seguiré!
Pronto tendré más escritos de los más grandes y de lo mejor: Valentino, Plushenko, Alejandro, Barça, Lleida, Patinaje, Motociclismo, Música, etc.
Y por supuesto muchas más cosas!
R E S I S T I R E ! ! ! ! Al fin... Parecía que no iba a llegar nunca pero mañana cuando vea los primeros rayos de sol, recordaré que tan solo nos quedan unas cuantas horas para volver a estar otra vez en el mismo lugar.
Volveremos a sonreír cada vez que descubramos que el destino se acerca. XCompartiremos millones de cosas anecdotas durante el largo viaje... pero sabes? Serán momentos que recordaré eternamente. Cuando QUIERES a alguien y sabes que te vas a reencontrar de nuevo en breve, parece que la vida sonría otra vez. Quizá sean las ganas y la ilusión por volverla a ver que hace de esos instantes la vida de cada uno tan importante.
Cada persona es especial. Para mí, cada uno de las milesimas de segundo que comparto con alguien son importantes. Pues cada una de ellas te aportan algo en la vida. Para bueno, para malo.... pero de todas ellas sacamos jugo. Todas ellas nos muestran mil caras diferentes.
Tu has escogido tu camino. Yo el mío. Y cada uno el suyo.
Pero por muchos caminos distintos que cada uno escoja, siempre estará el que una a unos y otros. El mío: siempre estará unido en ese sentido al tuyo. Y ETERNAMENTE te apoyaré en todo lo que haga falta estés donde estés.
Y ahora ya: La CueNTa aTRaS ! ! ! TQ "PEQUEÑA" :)
...  Queda prohibido llorar sin aprender, Levantarte un día sin saber que hacer, Tener miedo a tus recuerdos. Queda prohibido no sonreír a los problemas, No luchar por lo que quieres, Abandonarlo todo por miedo, No convertir en realidad tus sueños. Queda prohibido no demostrar tu amor, Hacer que alguien pague tus deudas y el mal humor. Queda prohibido dejar a tus amigos, No intentar comprender lo que vivieron juntos, Llamarles solo cuando los necesitas. Queda prohibido no ser tú ante la gente, Fingir ante las personas que no te importan, Hacerte el gracioso con tal de que te recuerden, Olvidar a toda la gente que te quiere. Queda prohibido no hacer las cosas por ti mismo, No creer en dios y hacer tu destino, Tener miedo a la vida y a sus compromisos, No vivir cada día como si fuera un último suspiro. Queda prohibido echar a alguien de menos sin Alegrarte, olvidar sus ojos, su risa, Todo porque sus caminos han dejado de abrazarse, Olvidar el pasado y pagarlo con su presente. Queda prohibido no intentar comprender a las personas, Pensar que sus vidas valen más que la tuya, No saber que cada uno tiene su camino y su dicha. Queda prohibido no crear tu historia, No tener un momento para la gente que te necesita, No comprender que lo que la vida te da, también te lo quita. Queda prohibido no buscar tu felicidad, No vivir tu vida con una actitud positiva, No pensar en que podemos ser mejores, No sentir que sin ti este mundo no sería igual. Queda prohibido... [ Una persona, un día me mostró este mensaje. Simplemente espero hacerlo llegar a todas las personas que quiero y aprecio. solamente un favor, hacer caso de todas estas frases. Pues tras ellas hay mucha verdad. Y lo dicho: "QueDa PRoHiBiDo". ] ...  Este va a ser un GRAN fin de semana para mí. Después de un tiempo (para mí demasiado largo... parecen años!). Tengo ganas de que llegue ya mañana... más bien la noche porque ya habremos llegado. Verte, darte un abrazo y contarnos tantas cosas. Se hace duro tener a alguien que quieres tanto tan lejos. Pero como siempre digo y diré, ese cariño jamás se perderá si dos no quieren. Mientras sigamos ahí, aunque estemos en la otra punta del mundo seguirá habiendo esa complicidad. Va a ser un duro camino, pero valdrá la pena. Yo, preparando camara... pilas!!!!! Diooossss! Cuantas fotos y videos vamos hacer! jajaja. Que buenos momentos. Intentaré traerles a todos/as un poquito de nuestro viaje para que puedan disfrutarlo. Y yo, intentaré no darle tantas vueltas a las cosas. Tan solo espero que, los días no pasen muy deprisa. Quiero disfrutar de cada uno de los segundos que pasen... saborearlo lentamente. He estado tanto tiempo deseando que llegara mañana, que tengo miedo a que pase sin darme cuenta. Y bueno, espero sucumbir un grandioso fin de semana con la victoria de mi Valentino!!! Desde donde estaré, te seguiré dando ánimos y apoyo a cualquier hora! El GP de Malasia está en tus manos!!! Haz una de esas carreras tuyas FANTASTICAS y vence a todos!!! Se que los dejarás con la boca abierta!!!! Eres el mejor!. GOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO ! ! ! Respecto a Alonso, se que hará un gran papel en Suzuka! Quizá celebremos dos victorias en un GRAN fin de semana ! ! ! jejeje. Lo intentaremos, verdad?! ;) Espero que ESPAÑA venza a Bélgica. Y que mi LLEIDA venza al Elche en casa! Vinga Camp d'Esports!!!! Ompleneu el camp de banderes blaves!!!! Mañana día 8, felicidades a todos los SERGIOS. A todos los maños, pasar un buen puente del pilar!!! Disfrutarlo vosotros que sabéis. Y todos los que podáis, acudir al concierto de Melendi en Fraga. Y al de Estopa en Zaragoza ! ! ! Y bueno, Claudia (aunque quizá no lo leas nunca)... MUCHISIMA SUERTE en esa "Copa Italia" a la que te vas el próximo día 13. Disfrutala como nunca y sal a patinar con todas tus ganas, tus fuerzas y sin miedo. Se que puedes hacer algo grande, se que puedes. Interpreta, patina, salta, rueda y sueña! Ets la millor ! ! !. Força Llista!!!!!!! Suerte a todos/as los/as ESPAÑOLES/AS ! ! ! (Más especial a CLAUDIA LLADANOSA (LLEIDA LLISTA BLAVA) y a Elisabteh Mas (Terres de Ponent). Les lleidatanes sou les millors!!! Este va a ser un: G R A N F I N D E S E M A N A ! ! !. ... Bueno... pues ya está!
Al fin he conseguido tener mi propio blog!!! Y no veas lo contenta que estoy!!! Julio, gracias por ayudarme con estos chismes.
Pues eso, una pequeña introducción sobre que va a ser mi nuevo y único blog.
En el podremos encontrar todas las cosas y temas de las que yo vivo y disfruto como una niña.
Sobre DEPORTES podréis encontrar de todo: PATINAJE ARTÍSTICO (Tanto sobre ruedas como en hielo), Motociclismo (con mi super y adorado VALENTINO ROSSI), Fútbol (en especial de mi BARÇA y de la UE LLEIDA), Formula 1 (con Alonso incluido), Hockey, Gimnasia, Tenis, Baloncesto, etc.
También sobre MÚSICA: ALEJANDRO SANZ (al poder ! ! !), BISBAL (In-creíble!), ECDL (impresionantes), Sergio Dalma, Maná, Chenoa, Tiziano Ferro, Malú, Anastacia, BSO, David de Maria, Funky, Hip Hop, Manolo García... en fin, podría seguir así hasta hacer un recital de actuales y no tan actuales cantantes. Jejejje.
En VARIOS: Habrá de TODO ! ! !
Y en PERSONAL: Desde mis más increíbles ralladas, mis pensamientos, mis pasiones... vamos, cosas sobre mí. Cosas que me gustan y cosas que me disgustan. Que os parece???? Mmmmmm... creo que si me decís que os parece mal, no le voy a dar mucha importancia! x'D Porque soy una cabezota y voy hacer y decir lo que me apetezca y me salga en ese mismito instante.
Y bueno, sobre todo no os olvidéis de pegar un vistazo a mis enlaces. Okeis?!.
Creo que tenía tantas ganas de tener un blog que me estoy quedando sin palabras y sin que contar... en fin. Toca pensar en que basaré mi próximo artículo. Besitos para todos/as ! ! ! !
Skate.
|