Facebook Twitter Google +1     Admin

skate46



Deporte, música y mucho más...

Temas

Archivos

Enlaces


Se muestran los artículos pertenecientes a Enero de 2006.

RES...


Res, simplement res.

Ja ho sabia, no feia falta una pregunta, doncs la resposta era clara.

Hi ha persones que no saben valorar certes coses. A les quals no els importa  gens ni mica el que pensis, el que sentis o el que puguis aportar a qualsevol cosa. Que més dóna.

Simplement tenen ulls i cor per a elles mateixes. Pur egoisme. Rectificar és de savis. Demanar perdó en un moment concret ha de ser acceptat si es fa de cor, llavors... de que serveix el rancor? Aquest "ara te la retorno amb ganes!!". Aquest "ara seràs el teu la qual plori". Aquest odi, aquesta ràbia, aquest rancor.

No ho entenc. Per més que m’esforço en intentar-lo, no puc.

Potser per això vaig gaudir tant aquell dia, potser per això em sentia la persona més meravellosa del món, potser per això em sentia tan maca... perquè per fi algú creia en mi. Algú em veia amb ulls diferents, algú sabia valorar l’amor que li tinc, algú volia compartir amb mi aquest projecte per com sóc i no per com ho faig. No per ser una massa, no per ser una més, no per arribar al numero minim... si no, perquè sóc jo. Perquè veia alguna cosa en mi que altres persones no. Perquè realment vam ser el cervell d’aquella aventura tan meravellosa. Llàstima que no poguéssim continuar, però no totes les persones li posem la mateixa passió a les coses ni el mateix afecte, ni la mateixa il·lusió, ni les mateixes ganes...

És difícil comprendre a totes les persones.

No entenc perquè es va sentir tan malament si al cap i a la fi no li importava. Hi ha moltes coses que no puc comprendre. Potser m’equivoqui en la forma de fer-lo, però no en fer-lo. Doncs la veritat, crec que va ser el dia que realment em vaig sentir completa i vaig gaudir com mai. Em vaig oblidar de tot per un instant, tan sols escoltava la música, tan sols volia fer-lo tan bé com fos possible, tan sols pensava que podia, tan sols sentia que realment ho estava aprofitant a cada instant, sense por ha fer-lo malament, sense por a cagar-la, sense por a veure una cara d’indiferència a l’acabar...

Sentiments que mai he pogut treure perquè no havia ningú a l’altre costat, perquè ningú m’escoltava.

Perquè no servia... avui, veig que simplement era un núm. més. NO una persona que aporta afecte, que aporta optimisme a pesar d’ésser de les pitjors, que aporta cor (sobretot cor). Que posa l’ànima en cada projecte i una il·lusió infinita. Algú que a pesar de no sentir-se estimada, seguia al peu del canó... a pesar de les llàgrimes en certs moments, seguia aquí. Amb la qual podien contar per a tot, absolutament per a tot.

Valoració: ZERO.

Sensacions estranyes les d’avui.

Sensacions de pena i tristesa abundants. De malenconia i de dolor per saber que alguns moments no tornaran. Ja no es que vaig fer... tan sols es que ho necessito com l’aire que respiro. Tan sols es que vull i no puc.

Potser algun dia se m’obri altra porta com en el seu moment es va obrir. Lluny de les persones que jo volia compartir... potser això no succeeixi mai... o potser s’adonin que hi ha persones que tan sols volíem gaudir amb el que més estimem... sense fer mal a ningú, sense males intencions, sense sentiments dolents, sense mala fè.

Del que si estic segura és d’una cosa. Que per molt bones que tingui, que per moltes persones que sorgeixin... cap d’elles posarà tant l’ànima i el cor como ho faig jo.

Solamemt puc donar les gràcies a una sola persona de tot aquell passat.

Per estar al meu costat malgrat tot, per escoltar-me a pesar que li semblés bé o no, per abans de res ser la meva amiga. Ets una gran persona, una gran dona i una gran mare. A part de les gràcies, solament puc dir-te una cosa més... tan sols una cosa més: T’ESTIMO GEMMA.

Gràcies per tot!!!


...
    

03/01/2006 16:47 skate Enlace permanente. PERSONAL No hay comentarios. Comentar.

GOLF GTI

20060107214150-golfgti.jpg


Madre mía como tira el muy condenado!!!!

Aun hoy, después de varios días de haber tenido uno nuevo entre mis manos sigo en estado de chocccc!!!!

Ese pedazo de GOLF GTI Turbo de la V Generación!!
Con todos esos cavallitos para poder estrujarle más y más.... buuuaaaaahhhhh!!!!
Y como no, ese maravilloso volante!!! Y esas 6 marchas que te piden que sigas subiendo una a una. Si es que, de cabo a rabo es una pasada! Es precioso!!

La verdad es que es una gozada el rozar el pedal y la "bestia negra" sale a relucir! Es un peligro tener uno coche como ese en las manos, porque te incita a correr... a pisarle más y más! Es toda una satisfacción poder hacerlo.

Es cierto que hoy en día, todos los coches nuevos van muy bien, pero es que un GTI es mucho GTI. Para mí, es el mejor coche que hay en el mercado. Con diferencia! Es un coche para disfrutarlo! La potencia le sale por todos lados! Y no veas como se escucha el turbo cuando le pisas! Affffuuuuu!!! Es increíble!!!! Yo de mayor, quiero uno como ese!

Puede ser que sea pasión! Pero es que yo soy así, lo que me gusta, me gusta! Y punto! No hay que ir a buscar nada más cuando ya lo tienes!

Una mezcla de nerviosismo, de alegría, de coraje, de mala leche, de euforia... un  poco de to cuando lo llevas! En fin, hay personas que saben lo que es bueno! Ahora, tan solo digo una cosa: disfrutarlo!!!

Toda una gozada!!!!


...

SIN TI A MI LADO

Estoy cansado de hacer el mismo recorrido, el mismo trabajo,
ver las mismas caras, los mismos paisajes, sin ti a mi lado.
Mi vida, poco a poco, se va llenando de esos días
tristes, grises y opacos, que uno omite en su biografía.

Cansado de ir cada noche a los mismos bares,
buscándote aunque sé que no estás, que no voy a encontrarte.
Cansado de ir cada noche lamentando tu ausencia,
directamente a tu altar para hacerte una ofrenda.

Mañana será tarde si vienes a buscarme.
Mira en tu buzón, dejé un mensaje.
No todo está perdido, encuéntrate conmigo,
tú bien conoces el camino.

A esas horas, en las que casi todos engañan a sus amantes,
casi siempre encuentro un buen momento para asesinarme.
Y entre muerte y muerte miro a la ventana,
con la vana esperanza de ver que Madrid se consume entre llamas.

Tú quizás mientras busques un horario perdido
o cantes una canción para dormir a un niño.
Tú mientras busques en papeles perdidos
la letra de una canción que yo te he escrito.

Mañana será tarde si vienes a buscarme.
Mira en tu buzón, dejé un mensaje.
No todo está perdido, encuéntrate conmigo,
tú bien conoces el camino.
Mañana será tarde si vienes a buscarme.

(Ismael Serrano)

...

FESTIVAL C.H. CERDANYOLA --> PaTiNaJe aRTíSTiCo ! ! !

20060112011727-tanja-romano.jpg

Este pasado domingo 8 de enero he podido disfrutar de un espectáculo, de lo que más me gusta: PATINAJE ARTISTICO.

Junto con dos buenos amigos, camino Cerdanyola del Valles (BCN) con ese pedazo de Golf GTI 2000 200cv (jajaja) a un buen ritmo por la carretera. Antes de continuar, GRACIAS a los dos por compartir este día conmigo.

Y que os puedo decir de este maravilloso festival. Simplemente impresionante. Y lo mejor de lo mejor: hice realidad uno de mis sueños.

Poder ver a la gran TANJA ROMANO. Actualmente, la mejor patinadora del mundo. Ver toda su fuerza, su elegancia, su rapidez, su ligereza, su naturalidad, su destreza, su entusiasmo, su garra, toda su sabiduría… esas líneas de pasos, esas piruetas, ese triple flip… podría decir tantas y tantas cosas de TANJA. Todo eso para mí, no tiene precio. Simplemente, im-presionante!

La ves salir a pista y ya la forma de entrar es espectacular. La ves patinar y parece que no cueste nada de nada. Y yo, como patinadora, se lo que cuesta. Demasiado. Por eso quizá, todavía la elevo más arriba si es posible.

Ojalá yo hubiese aprendido la mitad de la mitad que TANJA (o incluso muchas de mis compañeras) saben a día de hoy.

Cuando salió TANJA en pista para mi fue alucinante, pues AL FIN veía en vivo y en directo a una de las personas que más he admirado y admiro dentro de este maravilloso deporte. Hoy en día es todo un símbolo. La ves actuar y te gustaría ser tu. Es bonita esa sensación.

No importó el que pudiera “fallar” en un salto o que se le escapara una pirueta… que más da! La gran Tanja Romano estaba actuando ante miles de personas (pa’ ser exactos unas 1200 en un pabellón repleto hasta los bordes). De las cuales muchas solamente íbamos a disfrutar observando cada detalle por minúsculo que fuera. Con una ilusión infinita, disfruté como cuando tenía 6 o 7 años y me escapaba sin que nadie lo supiera al pabellón de mi barrio a ver patinar a los “niños” que patinaban en los dos Clubes de Lleida. No me importaba el club, simplemente el ver como esos niños podían disfrutar sobre unos patines que yo no podía tener.

Sin duda alguna, puedo decir que es el deporte más bonito, maravilloso, elegante de todos los que existen. Y por supuesto, también uno de los más difíciles y duros. Pero a fin de cuentas, hasta lo malo vale la pena. En esta vida, de todo se aprende.

En si, todo el festival fue un espectáculo constante. Una exhibición magistral a cargo de TANJA ROMANO, ROBERTO RIVA, CARLES GASSET, OSCAR MOLINS, ALBA PEREZ, CARLA GOMEZ PEY, MARTA SOTO y los SHOW’s de SANT CELONI, CONGRES CPA, C. EL MASNOU o incluso los mismos patinadores del Club anfitrion, C.H. CERDANYOLA entre otros. Y como no, no me olvido de la pareja: XAVI ORRIT y MIREIA CALVO.

Tengo que nombrar un grupo que en especial me llamó la atención, pues el número que realizaron me trajo viejos recuerdos y fue un programa muy bonito y divertido: CATS. Me hizo recordar el musical que hace un par de años pude ver con una buena amiga, a la que por cierto le encanta el patinaje, en Madrid. Me quedé impresionada en aquel momento y la verdad es que al ver este número, me recordó el musical porque hacían gestos similares con la diferencia de que aquí llevaban patines (mucho mejor para mí). La verdad es que fue muy divertido y muy bonito. Creo que todo el “Xarau” disfrutó como niños viéndoles actuar. También hay que decir que entre los componentes de ese programa habían patinadores de elite como Carles Gasset, Oscar Molins, Carla G.Pey… desde aquí mi enhorabuena!!

También nombrar al otro italiano, actual campeón del mundo sénior: ROBERTO RIBA. Hizo dos números y a cual mejor! Pudimos disfrutar de su velocidad, su temperamento, toda la energía depositada en cada movimiento, una línea de pasos brutal y velozzz, unos triples geniales y unas piruetas no menos fantásticas. Nos demostró perfectamente porque es campeón del mundo (muy a mi pesar porque ha desbancado a mi adorado LUCA D’ALISERA).

Como no, mencionar también a ALBA PEREZ, actual campeona del mundo júnior. Aunque la verdad es que no se si Alba estaba nerviosa o que, pero no lo hizo tan bien como la he visto en otras ocasiones. Este domingo falló bastante. Pero bueno, el ser campeona del mundo júnior dos años consecutivos no es ni mucho menos por tener suerte o por tocarle en una tómbola.

También quiero pronunciar el nombre de CARLES GASSET y de OSCAR MOLINS porque ellos dos hicieron grandes números. Con saltos triples perfectos, muy limpios y altos. Con buenas piruetas nos deleitaron a todos. Se que llegarán lejos. Solamente es cuestión de tiempo. CARLES ya fue campeón del mundo el año pasado en categoría júnior y en este año ha sido subcampeón de Europa y 6to  en los campeonatos del mundo sénior. Tiempo al tiempo. Respecto a OSCAR, está avanzando mucho y si sigue así también recibirá lo que merece.

Y por último, y como no (así dejo de enrollarme tanto), agradecer el enorme esfuerzo que han hecho los del C.H. Cerdanyola para traernos y hacernos disfrutar de estos maravillosos patinadores. Ojala este FESTINATGE como ellos le llaman, lo hagan cada año. Ojala muchos clubes se esforzaran en hacer cosas así, en promover nuestro deporte, en hacerlo llegar a la gente porque solo así, dejaremos de ser algo minoritario.


Força PATINATGE!!!!!!!
 
 

12/01/2006 01:17 skate Enlace permanente. DEPORTES No hay comentarios. Comentar.

MARC COMA: Campeón del Rally Dakar!!!!

Bueno, pues ya tenemos a otro español inscrito entre los vencedores del rally más duro de todo el mundo: el RALLY DAKAR!!!!!!

El catalán Marc Coma ha sido el vencedor tras ir durante casi todas las pruebas de la competición en primera posición. Y bien merecido se tiene haberlo ganado después de tantos miles y miles de kilometros con su moto a través de toda africa, pasando por esas terribles dunas en las que muchos otros pilotos se han  quedado a mitad de camino sin poder llegar al día de hoy.

Recordemos también a nuestro ESTEVE, después de dos terribles caídas en plena carrera el mismo día tuvo que abandonar la competición lesionado. En fin, el piloto catalan también estaba en muy buena situación en la general y luchando por vencer, pero esta vez no pudo ser.

Marc Coma sucede en el trono a Nani Roma que el pasado año fue el vencedor del Rally Dakar 2004. El cual este año ha competido en coches con otro español, Carlos Sainz. Estos dos han quedado tercero y undécimo respectivamente.

En fin, que como podéis comprobar, se nos da muy bien todo tipo de competición con motor y ruedas! Enohorabuena para estos grandes pilotos.

...

Y yo... no se que voy hacer.

20060119011502-lagrima.jpg

No se... no se que voy hacer.

Solo pensar que se acerca el día y yo voy a estar viéndolo desde la grada... sin sentir la libertad en medio de la pista, sin sentir el aire correr a medida que cojo velocidad, sin "disfrazarme" para seguir el son de la música, sin compartir miradas y sonrísas llenas de "cosas sin hablar", sin sentir los nervios de antes y después, sin sentir ni tan si quiera la ignorancia... sin... sin... sin.

Esta vez, esos nervios serán diferentes.
Esta vez, se que un nudo se adueñará de mi garganta.
Esta vez, se que mi alma derramará lágrimas de sangre...

Esta vez, mi sueño se quedará en nada.
Esta vez, mis ilusiones desvanecerán.
Esta vez, ya no me queda nada.


...

19/01/2006 01:16 skate Enlace permanente. PERSONAL No hay comentarios. Comentar.

Dígale...

A veces una canción dice mucho más que nosotros mismos.
Solemos sentirnos identificados con ellas. Y esta, es una con la que un día me sentí muy identificada. Hoy, es un bonito recuerdo. Hoy, el dígale ya no duele. Ya no es mío. Ya no soy yo.

Quizá un día, alguien perdió mucho más de lo que pensaba. Y quizá fui yo la que gane.
Cada día estoy mucho más segura de ello.
Hoy sé, que no fui yo quien perdió.
Hoy sé, que gané!

Hoy sé, que el dígale que un día me dolía fue lo mejor para mí.
Fue bonito mientras duró, pero hoy... no me cambio por el hoy que hubiese tenido. Mi hoy, es mucho mejor que el que me esperaba que el que yo misma construía.

Así que hoy, te agradezco lo que hiciste.
GRACIAS!!!!!!!!!!!!

...

No ha podido olvidar mi corazón
aquellos ojos tristes
soñadores que yo amé.

La dejé por conquistar una ilusión
y perdí su rastro
y ahora sé que es ella
todo lo que yo buscaba.

Y ahora estoy aquí
buscándola de nuevo y ya no está
se fue.

Tal vez usted la ha visto
dígale..
que yo siempre la adoré
y que nunca la olvidé
que mi vida es un desierto
y muero yo de sed.

Y dígale tambien
que sólo junto a ella puedo respirar.

No hay brillo en las estrellas
ya ni el sol me calienta...
y estoy
muy solo aquí
no se adonde fue,
por favor dígale usted.

Fueron tantos los momentos que la amé
que siento sus caricias
y su olor está en mi piel
cada noche la abrazaba junto a mí
la cubría de besos
y entre mil caricias
la llevaba a la locura.

Y ahora estoy aquí
buscándola de nuevo y ya no está
se fue.

Tal vez usted la ha visto
dígale...
que yo siempre la adoré
y que nunca la olvidé
que mi vida es un desierto
y muero yo de sed.

Dígale también,
que sólo junto a ella puedo respirar
no hay brillo en las estrellas
ya ni el sol me calienta...
y estoy muy solo aquí
no sé adonde fue
por favor dígale usted
dígale...

...

23/01/2006 23:02 skate Enlace permanente. MÚSICA No hay comentarios. Comentar.

MoZaRT

20060124190131-mozart.gif

El mundo de la música celebra a partir de YA el 250 aniversario de Wolfang Amadeus Mozart, para muchos (yo me incluyo), el compositor más relevante de la historia, y, sin duda, el más célebre. El mejor sin duda.

Miles de instituciones, centros de música y agrupaciones de todo el mundo empecharán a la audiencia de ciclos y conciertos del maravilloso músico austriaco, pero los grandes fastos tendrán lugar en Salzburgo (donde nació Mozart) y Viena (la ciudad en la que estableció su carrera y su vida).

En su ciudad natal, las celebraciones comienzan el 27, 28 y 29 de este mes con la fiesta "La ciudad es el escenario" con cientos de conciertos gratuitos en las salas y espacios públicos de Salzburgo. Durante el año el ciclo de más entidad es "Best of Mozart", en el que se podrán disfrutar de treinta conciertos, entre febrero y noviembre, en el teatro Mozarteum. En Viena se presentarán más de de 130 espectáculos relacionados con Mozart, que alcanzarán las 3200 funciones.

Además, el día de su nacimiento se inaugurará la renovada "Mozarthaus" la casa del compositor y el lugar donde disfrutó de su más intensa actividad creativa y escribió, entre otras, "Las bodas de Fígaro".

¿Alguien duda a día de hoy que Mozart ha sido y será el mejor compositor del mundo? Yo no!!!!!!


(Noticia extraída del diario Expansión)

...

aLMaS GeMeLaS... ¿aNDaN SueLTaS?

Que bonito es esto de encontrar personas que piensan como tú... que sienten parecido. Que disfrutan con lo mismo. Que comparten aficiones, sentimientos, formas de penar...

Me alegro una barbaridad cada día de toparme en mi camino con personas tan maravillosas. Personas que he tenido a lo largo de mi vida a mi lado y ni si quiera me he dado cuenta de que "son" como yo. Y otras, que me las voy encontrando y llego a sorprenderme más y más a medida que voy sabiendo más y más de cada una de ellas.

Estos días estoy descubriendo a un ALMA GEMELA que me está dejando impresionada. Y tan solo espero que no sea algo "pasajero". Si no, algo para siempre. Una amistad bonita y duradera. Pues con todo lo que tenemos en común sería difícil perderla. Es más, creo que es algo que poco a poco y a medida que vayamos conociéndonos más y más irá en aumento. La cosa me trae buena espina... ¿sexto sentido? Quizá si. O quizá no! Vete a saber.

La cuestión es que lo presiento y sé, que no voy a equivocarme.
(Creo que no hacen falta nombres) :*******


...

25/01/2006 00:06 skate Enlace permanente. PERSONAL No hay comentarios. Comentar.

Con mi corazón...

Con mi corazón...
Lo amo con mi corazón!

Contínuamente está en mi alma, en mi mente... es algo en lo que no puedo dejar de pensar ni un solo instante. Algo que me hace ser feliz, que me hace sonreír... algo que crece y crece. Cada paso va a más... cada día mucho más. A medida que lo he ido descubriendo ha sido algo con una evolución infinita, que no tiene fin. Esté donde esté lo siento muy dentro de mi.

No dejaré de soñar, no dejaré de pensar que lo conseguiré. Hay que valorar lo sencillo... hoy no me queda nada, no puedo perder más... creo que llegará un punto en el que todo se calmará y volverá. Necesito que confíen en mí... necesito regresar. Los desengaños son dolorosos, pero se superan. Y si se perdona, todo puede volver a brillar.

Mírame!
Sigo estando aquí...
Seguiré esperando... esperando...

...

Si es que...

Cuando una persona tiene la suerte de estar bien rodeada... pues así me siento yo. Afortunada de tener buenos amigos. Personas que me hacen pasar un buen rato, personas que me hacen reír, personas que me hacen sentir "importante"...

No tengo mucho que decir, tan solo dar las gracias por haberme "invitado" a pasarlo tan bien este pasado viernes. Y bueno, como no... por esa visitilla el sábado!!! Espero que hayan muchos más días así. Sois lo que no hay!!!!! Risas... cuantas risas! Buenos momentos! Sin duda.

¿CHUPITO?

...

Tan solo añadir que este domingo, un domingo que tenía preparado para disfrutar y a la vez "agonizar", continuará durante una semana más... vuelve tocarme esperar, esperar una vez más... tan solo espero que os alcéis con el triunfo. Yo no podré estar ahí, no podré subir un escalón más, no podré seguir disfrutando... pero os apoyaré a pesar de todo.


...

30/01/2006 23:04 skate Enlace permanente. PERSONAL No hay comentarios. Comentar.

Blog creado con Blogia.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras

Contrato Coloriuris