skate46 |
Deporte, música y mucho más...
|
|
|
Se muestran los artículos pertenecientes a Enero de 2006.
Ja ho sabia, no feia falta una pregunta, doncs la resposta era clara. Hi ha persones que no saben valorar certes coses. A les quals no els importa gens ni mica el que pensis, el que sentis o el que puguis aportar a qualsevol cosa. Que més dóna. Simplement tenen ulls i cor per a elles mateixes. Pur egoisme. Rectificar és de savis. Demanar perdó en un moment concret ha de ser acceptat si es fa de cor, llavors... de que serveix el rancor? Aquest "ara te la retorno amb ganes!!". Aquest "ara seràs el teu la qual plori". Aquest odi, aquesta ràbia, aquest rancor. No ho entenc. Per més que m’esforço en intentar-lo, no puc. Potser per això vaig gaudir tant aquell dia, potser per això em sentia la persona més meravellosa del món, potser per això em sentia tan maca... perquè per fi algú creia en mi. Algú em veia amb ulls diferents, algú sabia valorar l’amor que li tinc, algú volia compartir amb mi aquest projecte per com sóc i no per com ho faig. No per ser una massa, no per ser una més, no per arribar al numero minim... si no, perquè sóc jo. Perquè veia alguna cosa en mi que altres persones no. Perquè realment vam ser el cervell d’aquella aventura tan meravellosa. Llàstima que no poguéssim continuar, però no totes les persones li posem la mateixa passió a les coses ni el mateix afecte, ni la mateixa il·lusió, ni les mateixes ganes... És difícil comprendre a totes les persones. No entenc perquè es va sentir tan malament si al cap i a la fi no li importava. Hi ha moltes coses que no puc comprendre. Potser m’equivoqui en la forma de fer-lo, però no en fer-lo. Doncs la veritat, crec que va ser el dia que realment em vaig sentir completa i vaig gaudir com mai. Em vaig oblidar de tot per un instant, tan sols escoltava la música, tan sols volia fer-lo tan bé com fos possible, tan sols pensava que podia, tan sols sentia que realment ho estava aprofitant a cada instant, sense por ha fer-lo malament, sense por a cagar-la, sense por a veure una cara d’indiferència a l’acabar... Sentiments que mai he pogut treure perquè no havia ningú a l’altre costat, perquè ningú m’escoltava. Perquè no servia... avui, veig que simplement era un núm. més. NO una persona que aporta afecte, que aporta optimisme a pesar d’ésser de les pitjors, que aporta cor (sobretot cor). Que posa l’ànima en cada projecte i una il·lusió infinita. Algú que a pesar de no sentir-se estimada, seguia al peu del canó... a pesar de les llàgrimes en certs moments, seguia aquí. Amb la qual podien contar per a tot, absolutament per a tot. Valoració: ZERO. Sensacions estranyes les d’avui. Sensacions de pena i tristesa abundants. De malenconia i de dolor per saber que alguns moments no tornaran. Ja no es que vaig fer... tan sols es que ho necessito com l’aire que respiro. Tan sols es que vull i no puc. Potser algun dia se m’obri altra porta com en el seu moment es va obrir. Lluny de les persones que jo volia compartir... potser això no succeeixi mai... o potser s’adonin que hi ha persones que tan sols volíem gaudir amb el que més estimem... sense fer mal a ningú, sense males intencions, sense sentiments dolents, sense mala fè. Del que si estic segura és d’una cosa. Que per molt bones que tingui, que per moltes persones que sorgeixin... cap d’elles posarà tant l’ànima i el cor como ho faig jo. Solamemt puc donar les gràcies a una sola persona de tot aquell passat. Per estar al meu costat malgrat tot, per escoltar-me a pesar que li semblés bé o no, per abans de res ser la meva amiga. Ets una gran persona, una gran dona i una gran mare. A part de les gràcies, solament puc dir-te una cosa més... tan sols una cosa més: T’ESTIMO GEMMA. Gràcies per tot!!! La verdad es que es una gozada el rozar el pedal y la "bestia negra" sale a relucir! Es un peligro tener uno coche como ese en las manos, porque te incita a correr... a pisarle más y más! Es toda una satisfacción poder hacerlo. Es cierto que hoy en día, todos los coches nuevos van muy bien, pero es que un GTI es mucho GTI. Para mí, es el mejor coche que hay en el mercado. Con diferencia! Es un coche para disfrutarlo! La potencia le sale por todos lados! Y no veas como se escucha el turbo cuando le pisas! Affffuuuuu!!! Es increíble!!!! Yo de mayor, quiero uno como ese! Puede ser que sea pasión! Pero es que yo soy así, lo que me gusta, me gusta! Y punto! No hay que ir a buscar nada más cuando ya lo tienes! Una mezcla de nerviosismo, de alegría, de coraje, de mala leche, de euforia... un poco de to cuando lo llevas! En fin, hay personas que saben lo que es bueno! Ahora, tan solo digo una cosa: disfrutarlo!!! Toda una gozada!!!! Estoy cansado de hacer el mismo recorrido, el mismo trabajo, (Ismael Serrano) Este pasado domingo 8 de enero he podido disfrutar de un espectáculo, de lo que más me gusta: PATINAJE ARTISTICO. Bueno, pues ya tenemos a otro español inscrito entre los vencedores del rally más duro de todo el mundo: el RALLY DAKAR!!!!!! El catalán Marc Coma ha sido el vencedor tras ir durante casi todas las pruebas de la competición en primera posición. Y bien merecido se tiene haberlo ganado después de tantos miles y miles de kilometros con su moto a través de toda africa, pasando por esas terribles dunas en las que muchos otros pilotos se han quedado a mitad de camino sin poder llegar al día de hoy. Recordemos también a nuestro ESTEVE, después de dos terribles caídas en plena carrera el mismo día tuvo que abandonar la competición lesionado. En fin, el piloto catalan también estaba en muy buena situación en la general y luchando por vencer, pero esta vez no pudo ser. Marc Coma sucede en el trono a Nani Roma que el pasado año fue el vencedor del Rally Dakar 2004. El cual este año ha competido en coches con otro español, Carlos Sainz. Estos dos han quedado tercero y undécimo respectivamente. En fin, que como podéis comprobar, se nos da muy bien todo tipo de competición con motor y ruedas! Enohorabuena para estos grandes pilotos. ... No se... no se que voy hacer. Esta vez, esos nervios serán diferentes. Esta vez, mi sueño se quedará en nada. A veces una canción dice mucho más que nosotros mismos. Quizá un día, alguien perdió mucho más de lo que pensaba. Y quizá fui yo la que gane. ... No ha podido olvidar mi corazón ... El mundo de la música celebra a partir de YA el 250 aniversario de Wolfang Amadeus Mozart, para muchos (yo me incluyo), el compositor más relevante de la historia, y, sin duda, el más célebre. El mejor sin duda. Miles de instituciones, centros de música y agrupaciones de todo el mundo empecharán a la audiencia de ciclos y conciertos del maravilloso músico austriaco, pero los grandes fastos tendrán lugar en Salzburgo (donde nació Mozart) y Viena (la ciudad en la que estableció su carrera y su vida). En su ciudad natal, las celebraciones comienzan el 27, 28 y 29 de este mes con la fiesta "La ciudad es el escenario" con cientos de conciertos gratuitos en las salas y espacios públicos de Salzburgo. Durante el año el ciclo de más entidad es "Best of Mozart", en el que se podrán disfrutar de treinta conciertos, entre febrero y noviembre, en el teatro Mozarteum. En Viena se presentarán más de de 130 espectáculos relacionados con Mozart, que alcanzarán las 3200 funciones. Además, el día de su nacimiento se inaugurará la renovada "Mozarthaus" la casa del compositor y el lugar donde disfrutó de su más intensa actividad creativa y escribió, entre otras, "Las bodas de Fígaro". ¿Alguien duda a día de hoy que Mozart ha sido y será el mejor compositor del mundo? Yo no!!!!!! ... Que bonito es esto de encontrar personas que piensan como tú... que sienten parecido. Que disfrutan con lo mismo. Que comparten aficiones, sentimientos, formas de penar... Me alegro una barbaridad cada día de toparme en mi camino con personas tan maravillosas. Personas que he tenido a lo largo de mi vida a mi lado y ni si quiera me he dado cuenta de que "son" como yo. Y otras, que me las voy encontrando y llego a sorprenderme más y más a medida que voy sabiendo más y más de cada una de ellas. Estos días estoy descubriendo a un ALMA GEMELA que me está dejando impresionada. Y tan solo espero que no sea algo "pasajero". Si no, algo para siempre. Una amistad bonita y duradera. Pues con todo lo que tenemos en común sería difícil perderla. Es más, creo que es algo que poco a poco y a medida que vayamos conociéndonos más y más irá en aumento. La cosa me trae buena espina... ¿sexto sentido? Quizá si. O quizá no! Vete a saber. La cuestión es que lo presiento y sé, que no voy a equivocarme. Con mi corazón... Contínuamente está en mi alma, en mi mente... es algo en lo que no puedo dejar de pensar ni un solo instante. Algo que me hace ser feliz, que me hace sonreír... algo que crece y crece. Cada paso va a más... cada día mucho más. A medida que lo he ido descubriendo ha sido algo con una evolución infinita, que no tiene fin. Esté donde esté lo siento muy dentro de mi. No dejaré de soñar, no dejaré de pensar que lo conseguiré. Hay que valorar lo sencillo... hoy no me queda nada, no puedo perder más... creo que llegará un punto en el que todo se calmará y volverá. Necesito que confíen en mí... necesito regresar. Los desengaños son dolorosos, pero se superan. Y si se perdona, todo puede volver a brillar. Mírame! ... Cuando una persona tiene la suerte de estar bien rodeada... pues así me siento yo. Afortunada de tener buenos amigos. Personas que me hacen pasar un buen rato, personas que me hacen reír, personas que me hacen sentir "importante"... No tengo mucho que decir, tan solo dar las gracias por haberme "invitado" a pasarlo tan bien este pasado viernes. Y bueno, como no... por esa visitilla el sábado!!! Espero que hayan muchos más días así. Sois lo que no hay!!!!! Risas... cuantas risas! Buenos momentos! Sin duda. ¿CHUPITO? ... Tan solo añadir que este domingo, un domingo que tenía preparado para disfrutar y a la vez "agonizar", continuará durante una semana más... vuelve tocarme esperar, esperar una vez más... tan solo espero que os alcéis con el triunfo. Yo no podré estar ahí, no podré subir un escalón más, no podré seguir disfrutando... pero os apoyaré a pesar de todo. |
Blog creado con Blogia.
Blogia apoya: Fundación Josep Carreras